Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 września 2023 r., znak: (...) (...) Oddział we F. , po rozpatrzeniu wniosku z dnia 17 maja 2023 r., przyznał ubezpieczonemu G. U. jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy jakiemu uległ on w dniu 22 sierpnia 2022 r. Organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska (...) orzeczeniem z dnia 31 sierpnia 2023 r. ustaliła, że stały uszczerbek na zdrowiu wynosi 5%. Odszkodowanie przysługuje ubezpieczonemu w wysokości 6.345,00 zł, tj. 5 x 1.269,00 zł za każdy procent stałego uszczerbku na zdrowiu.

Ubezpieczony G. U. pismem z dnia 28 września 2023 r. wniósł odwołanie od powyższej decyzji organu rentowego – (...) Oddział we F. z dnia 6 września 2023 r., znak: (...), zarzucając, iż organ rentowy zaniżył wysokość jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. W konsekwencji, ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu jednorazowego odszkodowania w wysokości 57.105,00 zł, co odpowiada 45% trwałego uszczerbku na zdrowiu.

Uzasadniając odwołanie ubezpieczony wskazał, że przeprowadzona komisja lekarska była pobieżna i w sposób rażący zaniżyła doznany uszczerbek na zdrowiu, a także pominęła doznane obrażenia ciała i ich skutki. Podał, że w wyniku wypadku doznał obrażeń głowy (liczne rany szarpane łuku brwiowego, nosa i okolicy lewego oka), wstrząśnienia mózgu, ran tłuczono-szarpanych przedramienia lewego skutkujących licznymi bliznami oraz uszkodzeniem nerwu promieniowego (niedoczulica), urazu mechanicznego rogówki oka skutkującego ograniczeniem widzenia, urazu kolana oraz pourazowych zaburzeń adaptacyjnych.

Odpowiadając na odwołanie, (...) Oddział we F. wniósł o jego oddalenie z uwagi na brak podstaw do jego uwzględnienia.

W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji wskazując, że w przedmiotowej sprawie Komisja Lekarska (...) orzeczeniem z dnia 31 sierpnia 2023 r. ustaliła, że stały uszczerbek na zdrowiu wynosi 5%.

Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2025 r. ubezpieczony G. U. wskazał, iż żąda przyznania mu jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy za 9% uszczerbku na zdrowiu, zaś w pozostałym zakresie cofa odwołanie. Pełnomocnik organu rentowego wyraził zgodę na cofnięcie odwołania w tej części. W pozostałym zakresie strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Ubezpieczony G. U. pozostawał zatrudniony w (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w F. na stanowisku przedstawiciela regionalnego. Do obowiązków pracowniczych ubezpieczonego należał m.in. kontakt z kontrahentami pracodawcy na terenie województwa (...) i (...).

Dowód: protokół nr (...) r. ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy – akta organu rentowego;

notatka służbowa z dn. 29.05.2023 r. – akta organu rentowego.

W dniu 22 sierpnia 2022 r. ubezpieczony doznał wypadku przy pracy. Około godz. 11, kiedy ubezpieczony jechał samochodem służbowym marki G. (...) o numerze rejestracyjnym (...) do kontrahenta w H., na drodze (...) w miejscowości T. na kierowane przez ubezpieczonego auto spadł konar drzewa rosnącego na poboczu drogi. Na miejsce zdarzenia przyjechała Policja, Pogotowie Ratunkowe oraz Staż Pożarna. Z miejsca zdarzenia ubezpieczony został przewieziony do szpitala w H., gdzie stwierdzono uraz głowy, uraz łuku brwiowego lewego, ranę nosa oraz ranę szarpaną lewego przedramienia.

Ubezpieczony w chwili wypadku nie był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających lub psychotropowych.

Dowód: protokół nr (...) ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy – akta organu rentowego;

zapis wyjaśnień poszkodowanego z dn. 19.09.2022 r. – akta organu rentowego,

dokumentacja fotograficzna z miejsca zdarzenia – akta organu rentowego;

zaświadczenie o zdarzeniu drogowym z dn. 9.09.2022 r. – akta organu rentowego;

karta informacyjna z Oddziału Urazowo-Ortopedycznego Szpitala (...) w H. z dn. 24.08.2022 r. – akta organu rentowego;

przesłuchanie ubezpieczonego G. U. na rozprawie w dn. 12.12.2025 r., protokół skrócony k. 112v oraz e-protokół, k. 114.

Na dzień wypadku, tj. 22 sierpnia 2022 r. ubezpieczony podlegał z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w F. ubezpieczeniom społecznym, w tym ubezpieczeniu wypadkowemu.

Dowód: notatka służbowa z dn. 29.05.2023 r. – akta organu rentowego.

Organ rentowy uznał zdarzenie jakiego doznał ubezpieczony w dniu 22 sierpnia 2022 r. za wypadek przy pracy.

Dowód: notatka w sprawie ustalenia uprawnień do świadczeń wypadkowych z dn. 20.06.2023 r. – akta organu rentowego.

Wnioskiem z dnia 16 maja 2023 r. ubezpieczony wystąpił o wypłatę jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy.

Lekarz orzecznik (...) orzeczeniem z dnia 7 sierpnia 2023 r. w oparciu o obowiązujące przepisy ustalił 12% stałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r., w tym nr pozycji tabeli 127 – 10%, nr pozycji tabeli 19a – 1%, nr pozycji tabeli 19a%. – 1%

W dniu 9 sierpnia 2023 r. do powyższego orzeczenia został zgłoszony zarzut wadliwości.

Komisja Lekarska (...) orzeczeniem z dnia 31 sierpnia 2023 r. ustaliła 5% stałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r. z nr pozycji tabeli (...) – 5%.

Decyzją z dnia 6 września 2023 r., znak: (...) (...) Oddział we F., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 17 maja 2023 r., przyznał ubezpieczonemu G. U. jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy jakiemu uległ on w dniu 22 sierpnia 2022 r. Organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska (...) orzeczeniem z dnia 31 sierpnia 2023 r. ustaliła, że stały uszczerbek na zdrowiu wynosi 5%. Odszkodowanie przysługuje ubezpieczonemu w wysokości 6.345,00 zł, tj. 5 x 1.269,00 zł za każdy procent stałego uszczerbku na zdrowiu.

Dowód: wniosek z dn. 16.05.2023 r. – akta organ rentowego;

orzeczenie lekarza orzecznika (...) z dn. 16.05.2023 r. – akta organu rentowego;

zarzut wadliwości orzeczenia lekarza orzecznika (...) z dn. 9.08.2023 r. – akta organu rentowego;

orzeczenie Komisji Lekarskiej (...) nr (...) z dn. 31.08.2023 r. – akta organu rentowego,

decyzja znak: (...) z dn. 6.09.2023 r. – akta organu rentowego.

U ubezpieczonego rozpoznano przebyty uraz lewego przedramienia z uszkodzeniem tkanek miękkich i zanikami mięśniowymi, uszkodzenie gałęzi skórnej lewego nerwu promieniowego, uszkodzenie lewego nerwu skórnego bocznego przedramienia, przebyty uraz gałki ocznej, przebyty uraz głowy.

Na skutek wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r. w związku z urazem lewego przedramienia z urazem tkanek miękkich oraz z wtórnym urazem gałęzi skórnej nerwu promieniowego oraz wtórnym urazem nerwu skórnego bocznego przedramienia ubezpieczony doznał 8% trwałego uszczerbku na zdrowiu (pozycja 127 według załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r.).

W orzeczeniu Komisji Lekarskiej (...) zastosowano złą pozycję z załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r., tj. poz. 122 zamiast poz. 127 i pominięto uszkodzenie jeszcze jednego nerwu jakim jest nerw skórny boczny przedramienia lewego.

Dowód: opinia biegłych sądowych z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej lek. U. L. i z zakresu neurologii dr. n. med. Ł. P., k. 80-88.

U ubezpieczonego rozpoznano bliznę poniżej powieki dolnej lewej, presbiopię i stan po erozji rogówki oka lewego.

Na skutek wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r. w związku z blizną o długości 1cm zlokalizowaną poniżej powieki dolnej lewej ubezpieczony doznał 1% stałego uszczerbku na zdrowiu (pozycja 19a według załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r.).

Ww. blizna nie upośledziła funkcji i stanowi oszpecenie twarzy. Ubezpieczony ma pełną ostrość wzroku do dali i do bliży, prawidłowe pole widzenia oraz prawidłowy wynik (...), które wskazuje prawidłowy stan nerwów wzrokowych i siatkówki.

Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu okulistyki lek. U. Z., k. 57-58.

Przedramię lewe ubezpieczonego po wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r. nie wróciło do poprzedniej sprawności. Ubezpieczony ma lekkie ograniczenia ruchowe w tej ręce, chwilami traci w niej czucie albo ma przeczulicę, czyli nie może dotknąć tej ręki z uwagi na uszkodzenie nerwu promieniowego. Ubezpieczony odczuwa ból lewej ręki, kiedy jest zimno, zaś ewentualne rany na tej ręce trudno się goją. Ponadto, ubezpieczony nie może spać na lewym boku, a jeśli we śnie przewróci się na ten bok, to wybudza się z bólu.

Blizna pod lewym okiem będąca jednym ze skutków ww. wypadku przy pracy przeszkadzała ubezpieczonemu najbardziej po wypadku, albowiem była ona oszpecająca. Wraz z upływem czasu ubezpieczony przyzwyczaił się do tej blizny, zaś jej widoczność się dla niego zmniejszyła na skutek smarowania jej odpowiednimi preparatami i zwiększenia się jego zmarszczek pod okiem.

Dowód: przesłuchanie ubezpieczonego G. U. na rozprawie w dn. 12.12.2025 r., protokół skrócony k. 112v oraz e-protokół, k. 114.

Sąd Rejonowy zważył co następuje:

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Jednocześnie w zakresie, w którym ubezpieczony cofnął odwołanie, postępowanie podlegało umorzeniu.

Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd działał w oparciu o zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy wskazany w treści uzasadnienia, tj. o dowody z dokumentów przedłożonych przez strony, dopuszczonych przez Sąd jako dowód w sprawie na podstawie art. 243 ² k.p.c. oraz dowody z dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego, których wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości stron ani Sądu. Swoje ustalenia faktyczne Sąd oparł ponadto na dowodzie z przesłuchania ubezpieczonego G. U., który to dowód również został uznany za w pełni wiarygodny. Jednocześnie, z uwagi na to, iż podstawowa kwestia sporna w niniejszej sprawie, a więc to czy odwołujący się doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu i należało mu przyznać jednorazowe odszkodowanie z tego tytułu, wymagała zasięgnięcia wiadomości specjalnych, Sąd swoje ustalenia faktyczne w tym zakresie oparł na dowodzie z opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej lek. U. L. i z zakresu neurologii dr. n. med. Ł. P. oraz na dowodzie z opinii biegłego sądowego z zakresu okulistyki lek. U. Z.. Z przyczyn, które zostały szeroko omówione w dalszej części uzasadnienia, Sąd uznał ww. opinie sporządzone na potrzeby sprawy za kompletne, logiczne i w sposób wyczerpujący odpowiadające na pytania Sądu, a w konsekwencji mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Zauważyć przy tym należy, że swoich ustaleń faktycznych Sąd nie oparł na dowodzie z opinii biegłych sądowych z zakresu neurologii lek. med. H. F. i z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii lek. med. W. U., która to opinia została uznana za niekompletną w związku z niedostatecznym przebadaniem ubezpieczonego i pominięciem uszkodzenia jeszcze jednego nerwu jakim jest nerw skórny boczny przedramienia lewego i zastosowaniem złej pozycji z załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r., a także za niekorespondującą z pozostałym, uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym.

W niniejszej sprawie ubezpieczony G. U. ostatecznie domagał się zmiany decyzji (...) Ubezpieczeń (...) we F. z dnia 6 września 2023 r., znak: (...) i ustalenie, że w wyniku wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r. doznał 9% uszczerbku na zdrowiu, w konsekwencji czego wnosił o przyznanie mu z tego tytułu jednorazowego odszkodowania. Z kolei organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania w całości.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 - 4 w związku z art. 16 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2189; dalej jako ustawa wypadkowa) ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy. Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji.

W świetle natomiast treści art. 15 ustawy wypadkowej, przyznanie lub odmowa przyznania jednorazowego odszkodowania oraz ustalenie jego wysokości następuje w drodze decyzji (...).

Z kolei stosownie do art. 16 ust. 1 i 2 ustawy wypadkowej, stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu oraz jego związek z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową ustala lekarz orzecznik lub komisja lekarska. Przy ustalaniu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS dotyczące trybu orzekania o niezdolności do pracy.

Według § 8 ust. 1 – 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania, Lekarz Orzecznik ustala w procentach stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, według oceny procentowej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, zwanej "oceną procentową", która jest określona w załączniku do rozporządzenia (tabela norm procentowego uszczerbku na zdrowiu).

Ponadto, jeżeli dla danego rodzaju uszczerbku ocena procentowa określa dolną i górną granicę stopnia uszczerbku na zdrowiu, lekarz orzecznik określa stopień tego uszczerbku w tych granicach, biorąc pod uwagę obraz kliniczny, stopień uszkodzenia czynności organu, narządu lub układu oraz towarzyszące powikłania. Jeżeli w ocenie procentowej brak jest odpowiedniej pozycji dla danego przypadku, lekarz orzecznik ocenia ten przypadek według pozycji najbardziej zbliżonej. Można ustalić stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w procencie niższym lub wyższym od przewidywanego w danej pozycji, w zależności od różnicy występującej między ocenianym stanem przedmiotowym a stanem przewidzianym w odpowiedniej pozycji oceny procentowej.

W sprawie bezsporne było, że zdarzenie z 22 sierpnia 2022 r. było wypadkiem przy pracy. Sporna była natomiast wysokość procentowego uszczerbku na zdrowiu doznanego przez ubezpieczonego na skutek przedmiotowego zdarzenia. Organ rentowy finalnie ustalił bowiem 5% stały uszczerbek na zdrowiu, z czym nie zgodził się ubezpieczony. Wobec medycznej natury okoliczności spornych, które były istotne dla rozpoznania niniejszej sprawy, ich wyjaśnienie wymagało wiadomości specjalnych i musiało znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłych sądowych.

Biegła sądowa z zakresu okulistyki lek. U. Z. rozpoznała u ubezpieczonego bliznę poniżej powieki dolnej lewej, presbiopię i stan po erozji rogówki oka lewego.

W ocenie biegłej sądowej, na skutek wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r. w związku z blizną o długości 1cm zlokalizowaną poniżej powieki dolnej lewej ubezpieczony doznał 1% stałego uszczerbku na zdrowiu (pozycja 19a według załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r.).

Jak wskazała biegła, ww. blizna nie upośledziła funkcji i stanowi oszpecenie twarzy. Ubezpieczony ma pełną ostrość wzroku do dali i do bliży, prawidłowe pole widzenia oraz prawidłowy wynik (...), które wskazuje prawidłowy stan nerwów wzrokowych i siatkówki. Nadto, biegła nie stwierdziła konieczności badania ubezpieczonego się przez innych biegłych sądowych.

Do powyższej opinii biegłej sądowej zastrzeżenia wniósł organ rentowy wskazując, iż jest ona niemiarodajna i nietrafna w zakresie oceny procentowego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy ubezpieczonego. Organ rentowy wskazał, że zgodnie z punktem 19a pozycji tabeli, uszczerbek na zdrowiu jest tu przyznawany nie za sam fakt obecnej blizny, ale blizny powodującej oszpecenie, co nie jest przypadkiem ubezpieczonego. Potwierdza to opinia biegłych sądowych H. F. oraz W. U. z dnia 3 lutego 2024 r., w której wskazano na drobne rany twarzy bez pozostawienia zaburzeń czynnościowych i bez oszpecenia. Wobec powyższych zastrzeżeń, organ rentowy wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego sądowego z zakresu okulistyki.

Ubezpieczony nie wniósł zastrzeżeń do ww. opinii biegłej.

Kolejno, biegli sądowi z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej lek. U. L. i z zakresu neurologii dr. n. med. Ł. P. rozpoznali u ubezpieczonego przebyty uraz lewego przedramienia z uszkodzeniem tkanek miękkich i zanikami mięśniowymi, uszkodzenie gałęzi skórnej lewego nerwu promieniowego, uszkodzenie lewego nerwu skórnego bocznego przedramienia, przebyty uraz gałki ocznej, przebyty uraz głowy.

Bieli sądowi wskazali, że przeprowadzone przez nich badanie lekarskie (neurologiczne i ortopedyczne) wykazało, że u ubezpieczonego doszło nie tylko do uszkodzenia gałęzi skórnej (czuciowej) lewego nerwu promieniowego, ale także do uszkodzenia nerwu skórnego bocznego przedramienia. Biegli wyjaśnili, że obecność uszkodzenia nerwu skórnego bocznego przedramienia nie została do tej pory rozpoznana, ponieważ zakres jego unerwienia leży w pobliżu zakresu unerwienia gałęzi skórnej nerwu promieniowego, więc, jeśli badający ubezpieczonego neurolodzy przeprowadzili swoje badania niewystarczająco dokładnie, to łatwo mogli uszkodzenie tego nerwu przeoczyć. Jednocześnie nerw ten nie jest standardowo badany w badaniu EMG, ponieważ nie unerwia on ruchowo żadnych mięśni, a jego uszkodzenie skutkuje „tylko” zaburzeniami czucia. Z tego względu brak potwierdzenia uszkodzenia tego nerwu w badaniu EMG absolutnie nie może być interpretowany jako wykluczający takie rozpoznanie.

Mając na uwadze powyższe, biegli sądowi wskazali, że na skutek wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r. w związku z urazem lewego przedramienia z urazem tkanek miękkich oraz z wtórnym urazem gałęzi skórnej nerwu promieniowego oraz wtórnym urazem nerwu skórnego bocznego przedramienia ubezpieczony doznał 8% trwałego uszczerbku na zdrowiu (pozycja 127 według załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r.). Jako punkt odniesienia biegli zastosowali uszkodzenie lewego przedramienia ocenione przez Komisję Lekarską (...) na 5% i następnie wartość tę zwiększyli o 3% z uwagi na towarzyszące uszkodzenie drugiego z nerwów oraz uraz towarzyszących tkanek miękkich.

Biegli zwrócili uwagę, że na wartość 8% składa się nie tylko uraz nerwów, ale i uraz innych tkanek miękkich przedramienia (m.in. mięśni). Z tego też względu, uwzględniając te dodatkowe uszkodzenia, biegli zwiększyli ocenę o wartość 3%. Nadto podali, że do tej wartości należy dodać uszczerbek wynikający z urazu oka lewego oceniony przez biegłego okulistę na 1%. Biegli wskazali ponadto, że odmienny wynik uszczerbku jaki został przez nich stwierdzony wynika z tego, iż w orzeczeniu Komisji Lekarskiej (...) zastosowano złą pozycję z załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r., tj. poz. 122 zamiast poz. 127 i pominięto uszkodzenie jeszcze jednego nerwu jakim jest nerw skórny boczny przedramienia lewego. Nadto, biegli nie stwierdzili konieczności badania ubezpieczonego przez innych biegłych sądowych.

Do powyższej opinii biegłych zastrzeżenia wniósł organ rentowy wskazując, iż jest ona niemiarodajna i nietrafna w zakresie oceny procentowego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy ubezpieczonego. Organ rentowy wskazał, że w skład komisji lekarskiej (...), która badała ubezpieczonego w składzie 3-osobowym wchodził m.in. specjalista neurochirurg i brak jest podstaw do kwestionowania tej oceny. Ponadto, organ rentowy zwrócił uwagę na to, że z opinią Komisji Lekarskiej (...) zgodna była opinia biegłych H. F. oraz W. U. i brak jest podstaw do podważania tego badania lekarsko-sądowego. W związku z powyższym organ rentowy wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii trzeciego składu biegłych tej samej specjalności celem jednoznacznego ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy ubezpieczonego.

Ubezpieczony nie wniósł zastrzeżeń do ww. opinii biegłych.

W tym miejscu należy wskazać, że Sąd w ramach zastrzeżonej dla niego swobody decyduje czy ma możliwość oceny dowodu w sposób pełny i wszechstronny, czy jest w stanie prześledzić jego wyniki oraz - mimo braku wiadomości specjalnych - ocenić rozumowanie, które doprowadziło biegłego do wydania opinii. Sąd czyni to zapoznając się z całością opinii, tj. z przedstawionym w niej materiałem dowodowym, wynikami badań przedmiotowych i podmiotowych. Wszystko to, a nie tylko końcowy wniosek opinii, stanowi przesłanki dla uzyskania przez sąd podstaw umożliwiających wyjaśnienie sprawy. Opinia biegłego sądowego podlega bowiem ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 19 grudnia 1990 r. (sygn. akt I PR 148/90, OSP 1991/11/300) stwierdził, że „Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności. Może pomijać oczywiste pomyłki czy błędy rachunkowe. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń”. Jednocześnie, jakkolwiek zgodnie z art. 286 k.p.c. Sąd może zażądać ustnego wyjaśnienia opinii złożonej na piśmie, może też w razie potrzeby zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych, to podkreślenia wymaga fakt, że samo niezadowolenie stron z opinii biegłych nie uzasadnia jednak zażądania dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych.

Mając powyższe rozważania na względzie należy wskazać, że w niniejszej sprawie Sąd uwzględnił treść opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej lek. U. L. i z zakresu neurologii dr. n. med. Ł. P. oraz opinii biegłej sądowej z zakresu okulistyki lek. U. Z., albowiem w ocenie Sądu przedmiotowe opinie są spójne, logiczne i wyczerpujące. Biegli szczegółowo opisali materiał stanowiący podstawę konkluzji. Z treści opinii wynika, że powstały one w oparciu o szczegółowe badanie i wywiad z odwołującym się oraz po dokładnym zapoznaniu się z dokumentacją medyczną odwołującego się zawartą w aktach sprawy.

Sąd nie zgodził się natomiast zarówno z zastrzeżeniami organu rentowego, jak również z wnioskami powoływanej przez (...) opinii biegłych H. F. i W. U.. Biegli ci stwierdzili w zakresie reprezentowanych przez nich specjalności, że długotrwały uszczerbek na zdrowiu ubezpieczonego w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 22 sierpnia 2022 r. wynosi 5% wedle poz. 122a tabeli uszczerbków, a zatem nie jest większy niż uznał to (...). Jednocześnie, wnioski ww. opinii zostały poprzedzone rozpoznaniem u ubezpieczonego w związku z przedmiotowym wypadkiem przy pracy urazu głowy bez następstw czynnościowych, rany szarpanej przedramienia lewego z pozostawieniem blizn i zaburzeń czucia przedramienia lewego oraz niewielkim osłabieniem siły kciuka i wskaziciela lewego, drobnych ran twarzy bez pozostawienia zaburzeń czynnościowych i bez oszpecenia, uszkodzenia rogówki oka lewego. Należy jednak podkreślić, że w swojej opinii biegli H. F. i W. U., podobnie jak komisja lekarska (...), zastosowali złą pozycję z załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r., tj. poz. 122 zamiast poz. 127 i pominęli w swojej ocenie uszkodzenie jeszcze jednego nerwu jakim jest nerw skórny boczny przedramienia lewego z uwagi na przeprowadzenie swojego badania niewystarczająco dokładnie. Ponadto, biegli w sposób nieuprawniony uznali, iż ubezpieczony nie doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu z pozycji 19a ww. załącznika. Należy zatem w tym miejscu podkreślić, że na skutek wypadku przy pracy u ubezpieczonego pozostała blizna o długości 1cm, zlokalizowana poniżej powieki dolnej lewej. Blizny zaś jako oszpecenia wyglądu winny być oceniane w punktu widzenia stanu, jaki występował przed wystąpieniem tej zmiany. Występowanie blizny stanowi oszpecenie ciała, co z kolei skutkuje upośledzeniem funkcji estetycznej ciała, czyli uszczerbkiem na zdrowiu o charakterze trwałym - dotyczy to wszystkich okolic anatomicznych ciała. Przedmiotowa blizna u ubezpieczonego jest zlokalizowana na twarzy pod lewym okiem i blizna ta, pomimo upływu znacznego czasu od wypadku, jest u ubezpieczonego w dalszym ciągu widoczna i była widoczna również dla Sądu w trakcie rozprawy w dniu 12 grudnia 2025 r. z odległości około 2m. Nie sposób zatem uznać, że blizna ta jest słabowidoczna i nie stanowi oszpecenia w porównaniu do stanu jaki występował u ubezpieczonego przed wypadkiem przy pracy. To zaś, że ubezpieczony wraz z upływem czasu przyzwyczaił się do przedmiotowej blizny, która jest mniej widoczna niż bezpośrednio po wypadku z uwagi na stosowanie przez niego odpowiednich preparatów i zwiększenie się zmarszczek w okolicy oka, nie zmienia tej oceny.

Mając zatem na względzie powyższe, uznać należy, iż opinie biegłych sądowych z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej lek. U. L. i z zakresu neurologii dr. n. med. Ł. P. oraz biegłej sądowej z zakresu okulistyki lek. U. Z., w porównaniu do opinii biegłych H. F. i W. U., były pełne i zawierające całościową analizę stanu ubezpieczonego, w konsekwencji czego zostały one uznane za w pełni wiarygodne i mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Ze sporządzonych opinii wynikało jednoznacznie, że ubezpieczony doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 r. r., przy czym uszczerbek na zdrowiu wskutek obrażeń odniesionych w wyniku przedmiotowego zdarzenia oceniany według załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r., zgodnie z poz. 127 wynosi 8%, zaś zgodnie z poz. 19a – 1%, co łącznie daje 9% trwałego uszczerbku na zdrowiu. Sąd odmówił natomiast prymatu wiarygodności opinii sporządzonej przez biegłych H. F. i W. U..

Odnosząc się z kolei do stanowiska (...), stwierdzić należało, że stanowiło ono wyłącznie nieuzasadnioną polemikę z rzeczowo i merytorycznie uzasadnioną opinią biegłych z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej lek. U. L. i z zakresu neurologii dr. n. med. Ł. P. oraz opinią biegłej sądowej z zakresu okulistyki lek. U. Z.. Organ rentowy nie podał żadnych rzeczowych argumentów na poparcie swojego stanowiska, zarzucając jedynie niezgodność wniosków opinii sporządzonych przez ww. biegłych ze stanowiskiem biegłych F. i U. oraz komisji lekarskiej (...), w związku z czym uznać należało, że nie zakwestionował ich w sposób skuteczny.

W konsekwencji, Sąd na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 5 k.p.c. pominął wniosek pełnomocnika organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłej z zakresu okulistyki oraz opinii trzeciego składu biegłych z zakresu ortopedii i neurologii, albowiem w swoich zastrzeżeniach pełnomocnik organu rentowego nie podniósł de facto żadnych zarzutów co do opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej lek. U. L. i z zakresu neurologii dr. n. med. Ł. P. oraz opinii biegłej sądowej z zakresu okulistyki lek. U. Z., poza wskazaniem, że nie jest ona zgodna z opinią KL (...) i opinią biegłych H. F. i W. U..

Kolejno wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy wypadkowej, jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z zastrzeżeniem art. 55 ust. 1. W myśl art. 14 ust. 9 ustawy wypadkowej Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość kwot jednorazowych odszkodowań, o których mowa w art. 12. Wskazać należy, iż do ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania przyjmuje się jako podstawę przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania decyzji przez organ rentowy (art. 12 ust. 5 ww. ustawy).

Jak wynika natomiast z treści punktu 1. obwieszczenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 lutego 2023 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej w okresie od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia 31 marca 2024 r. kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, o których mowa w art. 12 i art. 14 ust. 1-4 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych wynoszą 1.269,00 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu (art. 12 ust. 1 ustawy).

Przy ustalaniu kwoty odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu, Sąd przyjął zatem za 1% uszczerbku kwotę 1.269,00 zł, tj. wysokość kwoty odszkodowania z dnia wydania decyzji przez organ rentowy zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I UZP 2/09, publik. w lex nr 487994.

Organ rentowy przyznał odwołującemu się 5% stałego uszczerbku na zdrowiu i wypłacił stosowne do tego odszkodowanie w kwocie 6.345,00 zł. W konsekwencji, Sąd przyznał odwołującemu się jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 roku za dalsze 4% stałego uszczerbku na zdrowiu w kwocie 5.076,00 zł.

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c., Sąd w punkcie I. sentencji wyroku zmienił zaskarżoną decyzję (...) Oddział we F. z dnia 6 września 2023 r., znak: (...) w ten sposób, że przyznał odwołującemu się G. U. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2022 roku za dalsze 4% trwałego uszczerbku na zdrowiu w kwocie 5.076,00 zł.

W pozostałym zakresie sąd umorzył postępowanie wobec cofnięcia przez odwołującego się odwołania w tej części, o czym orzekł w punkcie II. sentencji wyroku. Należy bowiem zauważyć, że na rozprawie w dniu 12 grudnia 2025 r. odwołujący się wskazał, że zgadza się z wnioskami biegłych sądowych z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej lek. U. L. i z zakresu neurologii dr. n. med. Ł. P. oraz biegłej sądowej z zakresu okulistyki lek. U. Z. wydanych na potrzeby niniejszej sprawy i w związku z powyższym wnosi o przyznanie mu jednorazowego odszkodowania za łącznie 9% uszczerbku na zdrowiu, zaś w pozostałym zakresie cofa odwołanie. Obecny na rozprawie pełnomocnik organu rentowego wyraził zgodę na cofnięcia odwołania w ww. zakresie. Mając zaś na względzie, że odwołujący się zmodyfikował swoje roszczenie po zapoznaniu się z opiniami ww. biegłych sądowych sporządzonych na potrzeby niniejszej sprawy, które to opinie zostały uznane za w pełni wiarygodne i mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie, w ocenie Sądu, nie zaszły przesłanki wymienione w art. 203 § 4 k.p.c. ani w art. 469 k.p.c.

W punkcie III. sentencji wyroku Sąd orzekł, że nieuiszczone koszty sądowe ponosi Skarb Państwa, gdyż zarówno organ rentowy jak i ubezpieczony są zwolnieni od obowiązku ich poniesienia, z mocy art. 94 i art. 96 ust.1 pkt. 4 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398).

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku.