Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 grudnia 2025 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:

Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Motyczyńska

Protokolant: Magdalena Kubiak - Myśliwek

po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy

z odwołania B. A.

od decyzji (...) Oddział we F. z dnia 22.02.2024 r. znak (...)

o świadczenie rehabilitacyjne

I.  zmienia zaskarżoną decyzję (...) Oddział we F. z dnia 22 lutego 2024 roku, znak: (...) w ten sposób, że przyznaje (...) B. A. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 3 listopada 2023 roku na okres 3 miesięcy;

II.  dalej idące odwołanie oddala;

III.  koszty sądowe zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV U 338/24

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 22 lutego 2024 r., znak: (...), (...) Oddział we F. (dalej również jako: (...)) na podstawie art. 18 ust. 1 i ust. 3 - 6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa odmówił (...) B. A. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.

W treści uzasadnienia (...) Oddział we F. wskazał, że komisja lekarska (...) orzeczeniem z dnia 14 lutego 2024 roku orzekła, że stan zdrowia B. A. nie uzasadniał przyznania jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, co skutkowało wydaniem decyzji o odmowie przyznania prawa do tego świadczenia.

(...) B. A. wniosła odwołanie od decyzji (...) Oddział we F. z dnia 22 lutego 2024 r., znak: (...), zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie i uwzględnienie jej wniosku poprzez przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.

Uzasadniając swoje odwołanie (...) podniosła, że nie zgadza się z decyzją (...). Zaznaczyła, że od wielu lat cierpi okresowo na dolegliwości kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, a od marca 2023 r. bóle nasiliły się. (...) podkreśliła, że nie zgadza się z twierdzeniem lekarza orzecznika ani Komisji Lekarskiej (...), wskazując, że nie wzięto pod uwagę wyników dodatkowych badań oraz charakteru ostatniej wykonywanej przez ubezpieczoną pracy. (...) wniosła o zbadanie jej przez biegłych sądowych neurologa i ortopedę.

W odpowiedzi na odwołanie (...) Oddział we F. wniósł o oddalenie odwołania z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy wskazał, że od dnia 6 lutego 2023 r. roku do dnia 2 listopada 2023 r. (...) pobierała świadczenie rehabilitacyjne. Dalej podał, że w dniu 24 października 2023 r. (...) złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres. Lekarz orzecznik (...) orzeczeniem z dnia 26 stycznia 2024 r. roku stwierdził, że (...) nie jest niezdolna do pracy, brak okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego. (...) wniosła sprzeciw od powyższego orzeczenia. Komisja lekarska orzeczeniem z dnia 14 lutego 2024 r. również stwierdziła, że (...) nie jest niezdolna do pracy, brak okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego. Z uwagi na powyższe organ rentowy decyzją z dnia 22 lutego 2024 r. odmówił B. A. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego uznając, że nie spełnia kryteriów koniecznych do ustalenia uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego, ponieważ Komisja Lekarska (...) orzeczeniem z dnia 14 lutego 2024 r. orzekła, że stan zdrowia nie uzasadnia przyznania jej prawa do ww. świadczenia. (...) podał, że w wyniku analizy odwołania stwierdzono, że nie wskazano nowych okoliczności, które miałyby wpływ na zmianę zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 16 maja 2024 roku (data złożenia pisma w biurze podawczym sądu) (...) B. A. sprecyzowała żądanie zawarte w odwołaniu wskazując, że wnosi o przyznanie jej prawa do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego na okres od 3 listopada 2023 r. do 3 lutego 2024 r. (...) wskazała także, że ostatnią wykonywaną przez nią pracą była praca w charakterze opiekunki dzieci w żłobku, które to stanowisko zajmowała od lutego do października 2022 r. Praca ta polegała na zaspokajaniu podstawowych potrzeb dzieci w wieku od 10 miesięcy do 2,5 roku, w tym przede wszystkim przebieraniu, usypianiu, karmieniu i zabawie, co wymagało podnoszenia i noszenia dzieci, co w ocenie (...) spowodowało pogorszenie jej stanu zdrowia, w tym problemy z kręgosłupem szyjnym i lędźwiowym oraz z kolanem. (...) wskazała także, że oprócz noszenia dzieci w czasie pracy dźwigała pojemniki z żywnością dla dzieci na pierwsze piętro.

Na rozprawie w dniu 26 listopada 2025 r. (...) podała, że wnosi o przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego do dnia 1 lutego 2024 r., zgodnie z opinią biegłych sądowych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

(...) B. A. urodziła się w (...) Wnioskodawczyni z wykształcenia jest technikiem ekonomistą, a ostatnio pracowała jako opiekunka dzieci w żłobku w B. J.. Była to praca w pełnym wymiarze czasu pracy, polegająca na zaspokajaniu podstawowych potrzeb dzieci w wieku od 10 miesięcy do 2,5 roku, co wymagało między innymi noszenia podopiecznych oraz pojemników z żywnością dla podopiecznych na pierwsze piętro.

Z tytułu zatrudnienia B. A. podlegała ubezpieczeniom społecznym, w tym ubezpieczeniu chorobowemu.

Bezsporne, a nadto:



wniosek o świadczenie rehabilitacyjne z dn. 01.01.2023 r. – akta organu rentowego,



wniosek o świadczenie rehabilitacyjne z dn. 18.04.2023 r. – akta organu rentowego,



wniosek o świadczenie rehabilitacyjne z dn. 21.07.2023 r. – akta organu rentowego,



- przesłuchanie (...), e-protokół rozprawy z dn. 26.11.2025 r., protokół skrócony k. 90.

W maju 2019 r. (...) doznała urazu odcinka szyjnego kręgosłupa w wyniku kolizji, spowodowanej przez uderzenie pojazdu w tył samochodu, którym jechała. (...) od czasu wypadku odczuwała bóle kręgosłupa szyjnego.

B. A. była niezdolna do pracy w okresie od 7 listopada 2022 roku do 5 lutego 2023. Z dniem 5 lutego 2023 r. (...) wykorzystała pełny okres zasiłkowy.

Bezsporne, a nadto dowód:



druki zwolnień lekarskich (...) – akta organu rentowego.

W dniu 12 stycznia 2023 r. (...) wystąpiła do (...) Oddział we F. z wnioskiem o przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną ogólnym stanem zdrowia.

Lekarz orzecznik (...) w orzeczeniu z dnia 2 marca 2023 roku stwierdził, że B. A. jest niezdolna do pracy, rokuje odzyskanie zdolności do pracy i istnieją okoliczności uzasadniające przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 3 miesięcy, licząc od daty wyczerpania zasiłku chorobowego.

Decyzją z dnia 9 marca 2023 r., znak: (...), (...) Oddział we F. przyznał (...) prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od 6 lutego 2023 r. do 6 maja 2023 r. wysokości 90% podstawy wymiaru.

Dowód:



wniosek o świadczenie rehabilitacyjne z dn. 12.01.2023 r. – akta organu rentowego,



orzeczenie lekarza orzecznika z dn. 02.03.2023 r. - akta organu rentowego,



decyzja (...) z dn. 09.03.2022 r. - akta organu rentowego.

W dniu 18 kwietnia 2023 roku (...) ponownie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną ogólnym stanem zdrowia.

Decyzją z dnia 5 maja 2023 roku, znak: (...), (...) Oddział we F. zmienił decyzję (...) z dnia 9 marca 2023 r., przyznając (...) prawo do świadczenia rehabilitacyjnego do 4 sierpnia 2023 r. na podstawie art. 83a ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 350 z późn. zm.) w związku z art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.) oraz art. 15zc ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...) (...), innych chorób zakaźnych oraz wywoływanymi nimi sytuacji kryzysowej (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 764). Od dnia 7 maja 2023 r. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od zostało przyznane w wysokości 75% podstawy wymiaru.

Dowód:



wniosek o świadczenie rehabilitacyjne z dn.18.04.2023 r. – akta organu rentowego,



decyzja (...) z dn. 05 maja 2023 roku – akta organu rentowego.

Jednocześnie wniosek o przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego z dnia 18 kwietnia 2023 r. (...) został przekazany do lekarza orzecznika (...).

Lekarz orzecznik (...) w orzeczeniu z dnia 2 czerwca 2023 r. stwierdził, że B. A. jest niezdolna do pracy, rokuje odzyskanie zdolności do pracy i istnieją okoliczności uzasadniające przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 3 miesięcy, licząc od daty ustania uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.

W dniu 21 lipca 2023 r. (...) złożyła wniosek o świadczenie rehabilitacyjne na dalszy okres w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną ogólnym stanem zdrowia.

Decyzją z dnia 29 września 2023 r, znak: (...), (...) Oddział we F. przyznał (...) prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 5 sierpnia 2023 r. do dnia 2 listopada 2023 r. wysokości 75% podstawy wymiaru.

Dowód:



orzeczenie lekarza orzecznika z dn. 02.06.2023 r. - akta organu rentowego,



wniosek o świadczenie rehabilitacyjne z dn. 21.07.2023 r.,



decyzja (...) z dn. 29 września 2023 roku – akta organu rentowego.

W dniu 24 października 2023 r. (...) ponownie złożyła wniosek o świadczenie rehabilitacyjne na dalszy okres w związku z niezdolnością do pracy.

Lekarz orzecznik (...) w orzeczeniu z dnia 26 stycznia 2024 r. stwierdził, że B. A. nie jest niezdolna do pracy oraz brak było okoliczności uzasadniające przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.

Komisja lekarska (...), na skutek złożenia przez ubezpieczoną sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika (...) z dnia 26 stycznia 2024 r., orzekła w orzeczeniu z dnia 14 lutego 2024 r., że B. A. nie jest niezdolna do pracy oraz że brak było okoliczności uzasadniających przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.

Decyzją z dnia 24 lutego 2024 r, znak: (...), (...) Oddział we F. odmówił (...) B. A. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.

Dowód:



wniosek o świadczenie rehabilitacyjne z dn. 24.10.2023 r. – akta organu rentowego,



orzeczenie lekarza orzecznika z dn. 02.01.2024 r. - akta organu rentowego,



sprzeciw wobec orzeczenia lekarza orzecznika z dn. 05.02.2024 r. – akta organu rentowego,



orzeczenie komisji lekarskiej z dn. 14.02.2024 r. – akta organu rentowego,



decyzja (...) z dn. 24.02.2024 r. – akta organu rentowego.

U B. A. rozpoznano początkowo chorobę krążka międzykręgowego szyjnego z uszkodzeniem korzeni nerwów rdzeniowych. Później rozpoznano umiarkowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne odcinka szyjnego kręgosłupa z zespołem bólowym, stan po przebytym urazie kręgosłupa szyjnego w 2019 r., kręgozmyk tylny zwyrodnieniowy L5 I ⁰, umiarkowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne odcinka lędźwiowego kręgosłupa z dyskopatią L3-L4, L4-L5, L5-S1 z zespołem bólowym oraz początkowe zmiany zwyrodnieniowe kolan głównie po stronie prawej.

B. A. po dniu 2 listopada 2023 była nadal niezdolna do pracy na poprzednio zajmowanym stanowisku pracy, a dalsze leczenie i rehabilitacja rokowały odzyskanie zdolności do tej pracy i w związku z tym, może mieć przyznane prawo do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 3 listopada 2023 r. do dnia 1 lutego 2024 r.

Dowód:



historia choroby z dn. 08.11.2022 r. – akta organu rentowego,



historia choroby z dn. 01.12.2022 r. – akta organu rentowego,



wyniki badania rezonansem magnetycznym kręgosłupa szyjnego z dn. 03.01.2023 r.



historia choroby z dn. 05.01.2023 r. – akta organu rentowego,



opinia lekarska z dn. 02.03.2023 r. – akta organu rentowego,



zaświadczenie o stanie zdrowia z dn. 18.04.2023 r. – akta organu rentowego,



opinia lekarska z dn. 02.06.2023 r. - akta organu rentowego,



zaświadczenie o stanie zdrowia z dn. 20.07.2023 r. – akta organu rentowego,



opinia lekarska z dn. 25.09.2023 r. – akta organu rentowego,



zaświadczenie o stanie zdrowia z dn. (...).10.2023 r. – akta organu rentowego,



opinia specjalistyczna lekarza konsultanta z dn. 23.01.2024 r. – akta organu rentowego,



opinia lekarska z dn. 26.01.2024 r. – akta organu rentowego,



opinia lekarska z dn. 14.02.2024 r. – akta organu rentowego,



opinia główna zespołu biegłych sądowych ortopedy i neurologa z dn. 18.11.2024 r. (k. 20 -27),



opinia uzupełniająca zespołu biegłych sądowych ortopedy i neurologa z dn. 28.07.2025 r. (k. 65 - 67).

Sąd Rejonowy zważył, co następuje.

Odwołanie jako co do zasady zasadne podlegało uwzględnieniu.

W niniejszej sprawie (...) B. A. domagała się ostatecznie zmiany decyzji (...) z dnia 22 lutego 2024 r., znak: (...), poprzez przyznanie jej prawa do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 3 listopada 2023 r. do dnia 1 lutego 2024 r. Z kolei organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania.

Tytułem wstępu należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2025 r. poz. 501, 1083; dalej jako ustawa zasiłkowa) świadczenia pieniężne na warunkach i w wysokości określonych ustawą przysługują osobom objętym ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 497, 863, 1243 i 1615; dalej jako ustawa systemowa).

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy zasiłkowej, świadczenie rehabilitacyjne przysługuje (...), który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy (art. 18 ust. 2 ustawy zasiłkowej). O okolicznościach, o których mowa w ust. 1 i 2, orzeka lekarz orzecznik (...) (art. 18 ust. 3 ustawy zasiłkowej). Od orzeczenia lekarza orzecznika (...) przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej (...) w terminie i na zasadach przewidzianych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (art. 18 ust. 4 ustawy zasiłkowej). Od decyzji (...) przysługuje odwołanie wniesione za pośrednictwem Oddziału (...) do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych właściwego według miejsca zamieszkania, w terminie miesiąca od doręczenia decyzji.

Celem świadczenia rehabilitacyjnego jest umożliwienie osobie niezdolnej do pracy kontynuowania leczenia lub rehabilitacji w sytuacji, gdy okres zasiłku chorobowego jest zbyt krótki do odzyskania pełnej zdolności do pracy - a lekarz orzecznik (...) stwierdzi, że dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy.

Niezdolność do pracy oceniana jako przesłanka nabycia prawa, zarówno do zasiłku chorobowego, jak i do świadczenia rehabilitacyjnego, musi dotyczyć pracy (stanowiska), w zakresie której została orzeczona, a nie do jakiejkolwiek innej pracy. Innymi słowy, chodzi o niezdolność do pracy wskutek choroby odnoszonej do pracy (stanowiska) wykonywanej przed zachorowaniem (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2015 r., II UK 118/14, LEX nr 1652389). Sąd Najwyższy w powołanej uchwale uznał więc, że niezdolność do pracy jako przesłanka prawa do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego przewidzianych ustawą zasiłkową, to będący skutkiem choroby stan organizmu odbiegający od stanu zapewniającego mu normalne funkcjonowanie, powodujący czasową niemożność wykonywania dotychczasowej pracy, to znaczy pracy wykonywanej przed zachorowaniem. Pojęcie to ma autonomiczny charakter i odnosi się do wszystkich świadczeń z „ubezpieczenia chorobowego”, których warunkiem przyznania jest niezdolność do pracy z powodu choroby. Należy też powtórzyć za wywodem Sądu Najwyższego zawartym w uzasadnieniu powołanej wyżej uchwały z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt III UZP 16/15, że świadczenie rehabilitacyjne jest kolejnym (krótkoterminowym) świadczeniem pieniężnym przysługującym z tytułu czasowej niezdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne wypełnia lukę pomiędzy okresem po wyczerpaniu okresu zasiłkowego a przed stwierdzeniem trwałej niezdolności do pracy. Jest więc swego rodzaju świadczeniem przejściowym pomiędzy zasiłkiem chorobowym a rentą z tytułu niezdolności do pracy (I. Jędrasik-Jankowska: Pojęcia i konstrukcje prawne ubezpieczenia społecznego, Warszawa 2013, s. 362). Stanowi przedłużenie zasiłku chorobowego, zapewniając (...) pomoc pieniężną w sytuacjach wymagających dłuższego leczenia. Przy czym, jako świadczenie na dokończenie leczenia, pozostaje związane z kontynuacją leczenia schorzenia, które było podstawą do stwierdzenia niezdolności do pracy dla potrzeb ustalenia prawa do zasiłku chorobowego. Świadczenie rehabilitacyjne chroni tę samą rodzajowo sytuację co zasiłek chorobowy - czasową niezdolność do pracy dotychczasowej i ma takie samo zadanie jak zasiłek chorobowy. Prawo do świadczenia rehabilitacyjnego różni się zaś tym od prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, że wymaga stwierdzenia niezdolności czasowej, ale jednocześnie niezdolność ta nie może stanowić trwałej przeszkody w wykonywaniu pracy. Wobec tego, że celem świadczenia rehabilitacyjnego jest dokończenie leczenia rozpoczętego w okresie zasiłkowym, świadczenie to ma charakter swoistego przedłużenia zasiłku chorobowego.

Stwierdzenie okoliczności istotnych dla rozpoznania niniejszej sprawy wymagało wiadomości specjalnych i musiało znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłych sądowych. Pełne wyjaśnienie spornych okoliczności wymagało bowiem wiadomości specjalnych, jakimi Sąd nie dysponował.

Na okoliczność ustalenia, czy (...) B. A. po dniu 2 listopada 2023 r. jest nadal niezdolna do pracy na ostatnio zajmowanym stanowisku opiekuna dzieci w żłobku i czy dalsze leczenie i rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do tej pracy i w związku z tym, czy może mieć przyznane prawo do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego, a jeśli tak, to na jaki okres oraz czy zachodzi konieczność przebadania (...) przez innych biegłych sądowych, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego lekarza ortopedy i neurologa.

Biegli rozpoznali u (...) umiarkowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne odcinka szyjnego kręgosłupa z zespołem bólowym, stan po przebytym urazie kręgosłupa szyjnego w 2019 r., kręgozmyk tylny zwyrodnieniowy L5 I ⁰, umiarkowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne odcinka lędźwiowego kręgosłupa z dyskopatią L3-L4, L4-L5, L5-S1 z zespołem bólowym oraz początkowe zmiany zwyrodnieniowe kolan głównie po stronie prawej.

W ocenie biegłych (...) B. A. po dniu 2 listopada 2023 r. była nadal niezdolna do pracy na poprzednio zajmowanym stanowisku pracy, a dalsze leczenie i rehabilitacja rokowały odzyskanie zdolności do tej pracy i w związku z tym może mieć przyznane prawo do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 3 listopada 2023 r. do dnia 1 lutego 2024 r.

Biegli wyjaśnili, że (...) cierpi z powodu wieloletnich dolegliwości bólowych kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo - krzyżowego związanych z wieloletnimi przeciążeniami oraz przebytym urazem kręgosłupa szyjnego, a ze względu na cykliczny charakter schorzeń zwyrodnieniowych, leczenie usprawniające i farmakologiczne przynosi ulgę i prowadzi do usprawnienia układu narządów ruchu, co w efekcie przekłada się na zwiększenie sprawności funkcjonalnej chorego, umożliwiając także podjęcie pracy.

Jednocześnie biegli sądowi podali zgodnie, że nie istnieje konieczność zbadania (...) przez lekarzy innej specjalności ze względu na to, iż charakter schorzeń mieści się w zakresie specjalności biegłych, a sporządzenie opinii przez innych jeszcze biegłych sądowych nie jest wymagane.

Odpis opinii biegłych sądowych został doręczony obu stronom postępowania. Sąd zobowiązał każdą ze stron do złożenia ewentualnych zastrzeżeń do opinii w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu pisma procesowego złożonego z uchybieniem terminu oraz utraty prawa do powołania twierdzeń i dowodów na dalszym etapie postępowania.

Uwzględniając zastrzeżenia organu rentowego, Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej biegłych sądowych tych samych specjalności celem ustosunkowania się do zarzutów zgłoszonych przez (...).

W opinii uzupełniającej biegli sądowi podtrzymali swoje dotychczasowe stanowisko (k. 65 - 67). Biegli wskazali, że wydając opinie oparli się zarówno na dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach sprawy, jak i wyniku badania lekarskiego. W ocenie biegłych z uwagi na przewlekłość schorzenia (...) z okresowymi zaostrzeniami wynik badania lekarskiego przeprowadzonego nawet parę miesięcy po orzeczeniu komisji lekarskiej ma znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż pozwala uwiarygodnić i zobiektywizować charakter oraz stopień nasilenia dolegliwości u (...). W dalszej kolejności biegli podnieśli, że rozpoznane przez nich schorzenia przyczyniają się do istotnego obniżenia sprawności (...) i mają istotne znaczenie w całokształcie oceny zdolności do pracy u niej. Biegli powołali się także na znajdujące się w aktach sprawy badanie (...) kręgosłupa szyjnego z dnia 27 grudnia 2022 r., w którym opisano zmiany kręgosłupa i z którego zdaniem biegłych wynika, że zmiany te były znacznie nasilone. O nasileniu dolegliwości (...) w ocenie biegłych świadczyło również pośrednio zaznaczenie w zaświadczeniu o stanie zdrowia (druk (...)9) z dnia (...) października 2023 r. przez lekarza ortopedę, iż (...) pozostaje pod kontrolą neurochirurgiczną. Ponadto, biegli podnieśli, że w opinii specjalistycznej lekarza konsultanta (...) (ortopedy) stwierdzono osłabienie mięśniowe ręki prawej, co potwierdzało, że proces leczniczy w okresie pobierania świadczeń rehabilitacyjnych prowadził do powolnej poprawy. Podkreślono także, że lekarz ortopeda wystawiając zaświadczenie o stanie zdrowia (druk (...) OL-9) z dnia (...) października 2023 r. zaznaczył, że (...) rokuje powrót do pracy po wyczerpaniu świadczeń rehabilitacyjnych. Następnie biegli wskazali, że nie zgodzili się z wnioskiem lekarza konsultanta (...), że (...) była zdolna do zarobkowania, gdyż wykonywanie pracy przez ubezpieczoną na etapie zdrowienia mogło jej zaszkodzić i zniweczyć dotychczasowy efekt leczenia. W ocenie biegłych (...) należało przedłużyć świadczenia o dodatkowe trzy miesiące, aby zapobiec przedwczesnemu nawrotowi schorzeń oraz wielce prawdopodobnemu pogorszeniu stanu zdrowia.

Do powyższej opinii biegłych sądowych zastrzeżenia wniósł ponownie organ rentowy pismem procesowym z dnia 29 sierpnia 2025 r. (k. 85). (...) podniósł, że nie sposób zgodzić się z wnioskiem biegłych, co do możliwości przyznania dalszego świadczenia rehabilitacyjnego (...). Organ rentowy wskazał, że świadczenie rehabilitacyjne przysługuje wtedy, gdy dana osoba jest niezdolna do pracy, a nie, gdy istnieje zagrożenie utraty zdolności do pracy. W ocenie (...), w przypadku (...) B. A. nie zachodziły wiec przesłanki do przyznania jej dalszego okresu świadczeni rehabilitacyjnego. Organ rentowy wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej lub dopuszczenie dowodu z opinii innego zespołu biegłych tej samej specjalności.

Sąd w ramach zastrzeżonej dla niego swobody, decyduje, czy ma możliwość oceny dowodu w sposób pełny i wszechstronny, czy jest w stanie prześledzić jego wyniki oraz - mimo braku wiadomości specjalnych - ocenić rozumowanie, które doprowadziło biegłego do wydania opinii. Sąd czyni to zapoznając się z całością opinii, tj. z przedstawionym w niej materiałem dowodowym, wynikami badań przedmiotowych i podmiotowych. Wszystko to, a nie tylko końcowy wniosek opinii, stanowi przesłanki dla uzyskania przez sąd podstaw umożliwiających wyjaśnienie sprawy.

W niniejszej sprawie Sąd uwzględnił treść opinii biegłych ortopedy i neurologa powołanych w niniejszej sprawie. Przedmiotowe opinie są w ocenie Sądu rzetelne i zupełne. Biegli sądowi odpowiedzieli na wszystkie pytania Sądu w sposób jasny i stanowczy. Dokonali szerokiej analizy całej dokumentacji medycznej zgromadzonej w aktach sprawy i aktach organu rentowego. Ponadto opinia główna została wydana po zbadaniu (...) przez biegłych sądowych – każdy z lekarzy zbadał B. A. zgodnie ze swoją specjalnością. Biegli wskazali podstawy swoich ustaleń oraz w sposób dokładny i zrozumiały uzasadnili swoje stanowisko. Wypowiedź biegłych była stanowcza i przekonująca. Byli oni zgodni co do tego, że po dniu 2 listopada 2023 roku B. A. była nadal niezdolna do pracy na poprzednio zajmowanym stanowisku i w związku z tym może mieć przyznane prawo do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 3 listopada 2023 r. do dnia 1 lutego 2024 r.

Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 19 grudnia 1990 r. (sygn. akt I PR 148/90, OSP 1991/11/300) stwierdził, że „Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności. Może pomijać oczywiste pomyłki czy błędy rachunkowe. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń”.

Zgodnie z art. 286 k.p.c. Sąd może zażądać ustnego wyjaśnienia opinii złożonej na piśmie, może też w razie potrzeby zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych. Samo niezadowolenie stron z opinii biegłych nie uzasadnia jednak zażądania dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych.

W niniejszej sprawie zastrzeżenia do opinii biegłych wnosił wyłącznie organ rentowy. Sąd dopuścił w związku z tym dowód z opinii uzupełniającej biegłych neurologa i ortopedy.

Sąd uznał, że biegli w wyczerpujący sposób ustosunkowali się do zastrzeżeń zgłoszonych przez (...), rozwiewając powstałe wątpliwości. W świetle jednoznacznych i stanowczych opinii biegłych Sąd uznał, że wyjaśnili oni wszelkie kwestie i wątpliwości w sposób kompleksowy i przejrzysty. W związku z powyższym, Sąd nie widział potrzeby dalszego uzupełniania opinii biegłych lub dopuszczenia dowodu z opinii innych biegłych tych samych specjalności i pominął na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 5 k.p.c. wniosek (...) o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłych lub dowodu opinii zespołu innych biegłych jako zmierzającego do przedłużenia postępowania.

Reasumując, Sąd uznał opinie biegłych sporządzone i uwzględnione w niniejszej sprawie za w pełni wiarygodne, podzielając dokonane w nich ustalenia i uznając że nie ma podstaw do zanegowania prezentowanego przez biegłych stanowiska ani uzupełniania ich opinii.

W tym miejscu Sąd pragnie wskazać, iż zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 9 lutego 2016 r. sygn. akt XIII Ga 764/15: „Sąd ma obowiązek dopuszczenia dowodu z dalszej opinii gdy zachodzi taka potrzeba, a więc wtedy, gdy opinia, którą dysponuje, zawiera istotne luki, bo nie odpowiada na postawione tezy dowodowe, jest niejasna, czyli nienależycie uzasadniona lub nieweryfikowalna, tj. gdy przedstawiona przez eksperta analiza nie pozwala organowi orzekającemu skontrolować jego rozumowania co do trafności jego wniosków końcowych (post. SN z 19 sierpnia 2009 r., III CSK 7/09, Legalis). Ustalenia, wymagające wiadomości specjalnych, aby mogły stać się składnikiem materiału dowodowego poddawanego ocenie, muszą przybrać formę określoną w art. 278 i n. k.p.c., to znaczy postać opinii biegłego (biegłych) lub odpowiedniego instytutu. (…) Z przyjmowanej powszechnie zasady, iż sąd jest najwyższym biegłym, nie można wyprowadzać wniosku, że może biegłego zastępować, a to oznacza, że jeżeli do poczynienia ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy potrzebne są wiadomości specjalne, sąd nie może dokonywać ich sam, nawet gdyby miał w tej dziedzinie odpowiednie kwalifikacje merytoryczne; posiadanie takich kompetencji ułatwia jedynie ocenę opinii biegłego (wyr. SN z 26 października 2006 r., I CSK 166/06, Legalis). (…) Opinia biegłego nie ma w sprawie znaczenia rozstrzygającego i podlega ocenie jak każdy środek dowodowy, jednak w oparciu o właściwe dla jej oceny na płaszczyźnie merytorycznej kryteria, które stanowią: poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania sformułowanego stanowiska, stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen, zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej. Biegły wyraża opinię o tej części materiału dowodowego, którą wskazuje dla celów jej wydania sąd, nie dokonuje natomiast wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego sprawy, co jest obowiązkiem sądu orzekającego (wyr. SN z 12 lutego 2015 r., IV CSK 275/14, Legalis). Jakkolwiek opinia biegłych jest oparta na wiadomościach specjalnych, to podlega ona ocenie sądu na podstawie całego zebranego w sprawie materiału, a zatem, na tle tego materiału, konieczne jest stwierdzenie, czy ustosunkowała się ona do wynikających z innych dowodów faktów mogących stanowić podstawę ocen w opinii zawartych oraz czy opierając się na tym materiale w sposób logiczny i jasny, przedstawia tok rozumowania prowadzący do sformułowanych w niej wniosków. Jeżeli opinia biegłych wymogów tych nie spełnia, wniosek strony o powołanie innych biegłych uznać należy za zasadny. (…) Wykazywanie okoliczności, uzasadniających powołanie kolejnego biegłego pozostaje w gestii strony. To strona powinna wykazać się niezbędną aktywnością i wykazać błędy, sprzeczności lub inne wady w opiniach biegłych, które dyskwalifikują istniejące opinie ewentualnie uzasadniają powołanie dodatkowych opinii (wyr. SN z 16 września 2009 r., I UK 102/09, Legalis). Należy uznać, że sąd nie ma obowiązku dopuszczenia dowodu z opinii kolejnych biegłych, czy też z opinii instytutu w każdym wypadku, gdy złożona opinia jest niekorzystna dla strony, ale ma obowiązek dopuszczenia takiego dowodu wówczas, gdy zachodzi tego potrzeba (…) (wyr. SN z 1 września 2009 r., I PK 83/09, Legalis)”. W konsekwencji stwierdzić należy, iż to wyłącznie od Sądu zależy, którą z wydanych opinii uzna za wiarygodną i podzieli jej stanowisko, po wszechstronnym rozważeniu zgromadzonego materiału dowodowego i cech opinii, o których wyżej mowa.

Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd działał w oparciu o zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy wskazany w treści uzasadnienia, tj. o dowody z dokumentów, których wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości stron ani Sądu, przesłuchanie (...) oraz sporządzone opinie biegłych neurologa i ortopedy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie I sentencji wyroku, na mocy przepisu art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję (...) z dnia 22 lutego 2024 r., znak (...), w ten sposób, że przyznał (...) B. A. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 3 listopada 2023 r. na okres 3 miesięcy.

Zauważyć należy, że pierwotnie (...) wnosiła o przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 3 listopada 2023 r. do dnia 3 lutego 2024 r. Następnie, na rozprawie w dniu 26 listopada 2025 r. wskazała, że wnosi o przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego zgodnie z opinią biegłych sądowych, tj. do dnia 1 lutego 2024 r. Z uwagi na fakt, iż jednocześnie (...) nie cofnęła żądania za okres 2 – 3 lutego 2024 r., dalej idące odwołanie należało oddalić, o czym Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 755, 807, 956, 2186), strona wnosząca odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków). Zgodnie zaś z art. 98 u.k.s.c., w toku postępowania z zakresu ubezpieczeń społecznych wydatki ponosi Skarb Państwa. Wobec powyższego w punkcie III sentencji wyroku Sąd koszty sądowe zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.