Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Wrocław, dnia 3 grudnia 2025 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:

Przewodniczący: Asesor Sądowy Krzysztof Trnka

Protokolant: Adriana Szczuraszyk

po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 roku we Wrocławiu na rozprawie

sprawy z powództwa: T. W. (1), X. W. (1) i N. W. (2)

przeciwko zarządcy masy sanacyjnej (...) (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji z siedzibą w N.

o zapłatę odprawy emerytalnej, o zapłatę nagrody jubileuszowej oraz o zapłatę wynagrodzenia za pracę

I.  oddala powództwo T. W. (1) w całości;

II.  zasądza od powoda T. W. (1) na rzecz strony pozwanej - zarządcy masy sanacyjnej (...) (...) (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji z siedzibą w N. - kwotę 1.350,00 złotych (tysiąca trzystu pięćdziesięciu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty;

III.  nieuiszczone koszty sądowe w sprawie z powództwa T. W. (1) zalicza na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu;

IV.  oddala powództwo X. W. (1) w całości;

V.  zasądza od powoda X. W. (1) na rzecz strony pozwanej - zarządcy masy sanacyjnej (...) (...) (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji z siedzibą w N. - kwotę 1.350,00 złotych (tysiąca trzystu pięćdziesięciu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty;

VI.  nieuiszczone koszty sądowe w sprawie z powództwa X. W. (1) zalicza na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu;

VII.  oddala powództwo N. W. (2) w całości;

VIII.  zasądza od powódki N. W. (2) na rzecz strony pozwanej - zarządcy masy sanacyjnej (...) (...) (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji z siedzibą w N. - kwotę 1.350,00 złotych (tysiąca trzystu pięćdziesięciu złotych i zera groszy) tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty;

IX.  nieuiszczone koszty sądowe w sprawie z powództwa N. W. (2) zalicza na rachunek Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu.

Sygnatura akt IV P 1912/24

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 4 marca 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) powodowie T. W. (2), X. W. (2) i N. W. (2) skierowanym przeciwko (...) sp. z o.o. z siedzibą w N. wnieśli o zapłatę należnych środków wynikających ze stosunku pracy wraz z należnymi odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r., a niewypłaconych zmarłej N. W. (1), matce powodów, do dnia złożenia pozwu, tj. łącznej kwoty 29.941,86 zł brutto w tym:

- 4.790,70 zł brutto dla każdego z powodów (¼ z 19.162,80 zł) tytułem odprawy emerytalnej wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r.,

- 4.790,70 zł brutto dla każdego z powodów (¼ z 19.162,80 zł) tytułem nagrody jubileuszowej wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r.,

- 399,22 zł brutto dla każdego z powodów (¼ z 1.596,90 zł brutto) tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 1 lutego 2023 r. do dnia 7 lutego 2023 r.

Uzasadniając swoje powództwo powodowie podnieśli, że N. W. (1) była zatrudniona w (...) sp. z o.o. od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 7 lutego 2023 r., ostatnio na stanowisku starszej pielęgniarki w środowisku nauczania i wychowania w wymiarze pełnego etatu. W dniu 8 lutego 2023 r. przeszła na emeryturę. Z dniem 7 lutego 2023 r. nabyła prawo do odprawy emerytalnej oraz nagrody jubileuszowej za 40 lat pracy. Należne jej było także wynagrodzenie za pracę za okres 1 – 7 lutego 2023 r. W dniu 25 lutego 2023 r. N. W. (1) zmarła nie uzyskawszy należnych jej od strony pozwanej środków. W dniu 5 lutego 2024 r. powodowie wystąpili do Prezesa (...) (...) z przedsądowym wezwaniem do zapłaty należnych środków wynikających ze stosunku pracy, jednakże odmówił on wypłaty.

Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu VIII Wydział Gospodarczy dla Spraw Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych z dnia 28 marca 2024 r. otwarto postępowanie sanacyjne wobec dłużnika (...) sp. z o.o. w N. oraz wyznaczono zarządcę, którego funkcję pełnić miała (...) (...) sp. z o.o. we X..

Postanowieniem z dnia 25 września 2024 r. tut. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c. (punkt I), wezwał do udziału w sprawie po stronie pozwanej Zarządcę Masy Sanacyjnej (...) (...) (...) sp. z o.o. w restrukturyzacji w N. – Kancelarię (...) sp. z o.o. we X. na podstawie art. 174 § 3 k.p.c. (punkt II) oraz na podstawie art. 180 § 1 pkt 5d k.p.c. podjął zawieszone postępowanie z udziałem po stronie pozwanej Zarządcy Masy Sanacyjnej (...) (...) (...) sp. z o.o. w restrukturyzacji w N. – Kancelarię (...) sp. z o.o. we X. (punkt III).

W odpowiedzi na pozew (...) (...) sp. z o.o. we X. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od każdego z powodów kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Jednocześnie podniosła zarzut braku legitymacji procesowej czynnej powodów T. W. (1), X. W. (1) i N. W. (2) oraz zarzut nieistnienia roszczenia powodów.

W uzasadnieniu swojego stanowiska strona pozwana wskazała, że jedyną osobą uprawnioną do uzyskania świadczeń ze stosunku pracy objętych żądaniem pozwu był w myśl przepisów prawa małżonek zmarłej N. W. (3). Pracodawca wypłacił na rzecz małżonka zmarłej całość wynagrodzenia zasadniczego, dodatku za wysługę lat, odprawę emerytalną i nagrodę jubileuszową. Mimo to, Ł. W. (2) wystąpił przeciwko pracodawcy z powództwem sądowym o zapłatę. Po przeprowadzeniu postępowania, Sąd w wyroku z dnia 17 stycznia 2024 r. oddalił powództwo , zasądzając jedynie odsetki za opóźnienie liczone od kwoty 9.980,62 zł brutto od dnia 8 lutego 2023 r. do dnia 7 marca 2023 r., a apelacja powoda została oddalona w całości przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 września 2024 r.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

N. W. (1) w okresie od 1 sierpnia 1984 r. do 7 lutego 2023 r. pozostawała zatrudniona w (...) (...) (...) sp. z o.o. w N. na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, ostatnio na stanowisku starszej pielęgniarki w środowisku nauczania i wychowania.

Do rozwiązania umowy o pracę doszło za porozumieniem stron w związku z przejściem N. W. (1) na emeryturę.

Dowód: - świadectwo pracy z 31.05.2017 r. w aktach osobowych N. W. (1),

- świadectwo pracy z dn. 07.02.2023 r., k. 4 – 5 oraz w aktach osobowych N. W. (1),

- wniosek z 26.01.2023 r. w aktach osobowych N. W. (1),

- rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron z dn. 07.02.2023 r. w aktach osobowych N. W. (1).

W (...) (...) (...) sp. z o.o. w N. obowiązywał Regulamin wynagradzania.

Za długoletnią pracę pracownikowi przysługiwała nagroda jubileuszowa w wysokości 300% miesięcznego wynagrodzenia – po 40 latach pracy (§ 16 ust. 1 pkt 5 Regulaminu).

Pracownik nabywał prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu uprawniającego do nagrody (§ 16 ust. 4 Regulaminu).

Wypłata nagrody jubileuszowej powinna nastąpić niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa do tej nagrody, jednak nie później niż w najbliższym terminie przewidzianym dla wypłaty wynagrodzenia (§ 16 ust. 6 Regulaminu).

W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem pracownika na rentę tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 m-cy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy (§ 16 ust. 8 Regulaminu).

Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub rentę przysługuje jednorazowa odprawa pieniężne w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia po 20 latach pracy (§ 17 ust. 1 pkt. 3 Regulaminu).

W sprawach nieuregulowanych regulaminem mają zastosowanie bezwzględnie wiążące przepisy Kodeksu pracy i Ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

Obowiązujący w (...) (...) (...) sp. z o.o. w N. regulamin wynagradzania nie wprowadza żadnej podstawy do wypłacenia świadczenia pośmiertnego dla rodziny byłego pracownika.

Dowód: - Regulamin wynagradzania wraz ze zmianami, k. 54 - 78 akt sprawy o sygn. akt IV P 591/23.

W (...) (...) (...) sp. z o.o. w N. obowiązywał także Regulamin pracy.

Wypłata wynagrodzenia za pracę następowała co miesiąc z dołu, do 10-go dnia następnego miesiąca, za wyjątkiem składników wynagrodzenia obejmujących dodatki za pracę w niedziele, święta i w nocy oraz wynagrodzenie za dyżury medyczne, których wypłata następowała z dołu, w pierwszym roboczym dniu po 10-tym dniu następnego miesiąca (§ 15 ust. 1 Regulaminu pracy).

Pracodawca wypłacał wynagrodzenie pracownikom przelewem, na wskazane przez nich rachunki, chyba, że pracownik złożył w postaci papierowej lub elektronicznej wniosek o wypłatę wynagrodzenia do rąk własnych (§ 15 ust. 2 Regulaminu pracy).

Szczegółowe zasady wynagradzania pracowników oraz udzielania im świadczeń socjalnych zostały określone w regulaminie wynagradzania i regulaminie funduszu świadczeń socjalnych (§ 15 ust. 3 Regulaminu pracy).

Dowód: - Regulamin pracy z załącznikami, k. 80 - 102 akt sprawy o sygn. akt IV P 591/23.

W dniu 7 lutego 2023 r. (...) (...) (...) sp. z o.o. w N. w związku z przejściem N. W. (1) na świadczenie emerytalne, na podstawie § 17 Regulaminu wynagradzania przyznało jej jednorazową odprawę pieniężną w wysokości 3 - miesięcznego wynagrodzenia.

Dowód: - pismo strony pozwanej z dn. 07.02.2023 r., k. 6 oraz w aktach osobowych N. W. (1).

W dniu 7 lutego 2023 r. (...) (...) (...) sp. z o.o. w N. przyznało N. W. (1) nagrodę jubileuszową za długoletnią pracę (40-letnią) w wysokości 300% miesięcznego wynagrodzenia.

Dowód: - pismo strony pozwanej z dn. 07.02.2023 r., k. 7 oraz w aktach osobowych N. W. (1).

N. W. (1) zmarła w dniu 25 lutego 2023 r. W chwili śmierci miała męża – Ł. W. (1), córkę N. W. (2) (ur. (...)) oraz dwóch synów X. W. (1) (ur. (...)) i T. W. (1) (ur. (...)) odpowiednio w wieku: 29, 33 i 34 lat.

Dowód: - odpisy skrócone aktów urodzenia, koperta k. 41,

- odpis skrócony aktu zgonu, koperta k. 41.

Wszyscy powodowie są osobami zdolnymi do pracy.

Dowód: - okoliczności bezsporne.

Po zmarłej N. W. (1) spadek odziedziczyli na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza:

- mąż Ł. W. (2) w ¼ części,

- syn T. W. (2) w ¼ części,

- syn X. W. (2) w ¼ części,

- córka N. W. (2) w ¼ części.

Dowód: - akt poświadczenia dziedziczenia z dn. 01.06.2023 r. k. 17,

- przesłuchanie powoda T. W. (1), e-protokół rozprawy z dn. 03.12.2025 r., protokół skrócony k. 166.

W dniu 7 marca 2023 r. (...) (...) (...) sp. z o.o. przelało na konto Ł. W. (1) kwotę 35.131,50 zł netto, odpowiadającą kwocie 39.922,50 zł brutto . Na powyższą kwotę składało się należne N. W. (1) wynagrodzenie zasadnicze za okres do dnia 7 lutego 2023 r. wraz z wysługą lat, odprawa emerytalna oraz nagroda jubileuszowa.

Dowód: - polecenie przelewu z dn. 07.03.2023 r., k. 97,

- pismo z dn. 11.05.2023 r., k. 98,

- przesłuchanie powoda T. W. (1), e-protokół rozprawy z dn. 03.12.2025 r., protokół skrócony k. 166.

Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. akt IV P 591/23, Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu zasądził od (...) (...) (...) sp. z o.o. w N. na rzecz Ł. W. (1) ustawowe odsetki za opóźnienie liczone od kwoty 9.980,62 zł brutto od dnia 8 lutego 2023 r. do dnia 7 marca 2023 r. (punkt I sentencji wyroku) i oddalił dalej idące powództwo (punkt II sentencji wyroku).

W uzasadnieniu wskazano m.in. że jedyną osobą uprawnioną, na którą mogły przejść prawa majątkowe związane ze stosunkiem pracy zmarłego pracownika był mąż zmarłej, czyli Ł. W. (2) . Sąd uznał, że całość odprawy emerytalnej, nagrody jubileuszowej i należnego wynagrodzenia za luty 2023 r. została przez (...) sp. z o.o. wypłacona i to wypłacona prawidłowej osobie , tj. mężowi zmarłej w prawidłowej wysokości, czyli całość, a nie ¼ tych środków zgodnie z art. 63(1) § 2 k.p. Niemniej jednak jednocześnie, w ocenie Sądu, (...) (...) (...) uchybiło terminowi wypłaty tych świadczeń.

Dowód: - wyrok SR we Wrocławiu z dn. 17.01.2024 r. wraz z uzasadnieniem, k. 99 – 112.

Ł. W. (2) wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2024 r.

Wyrokiem z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt VIII Pa 70/24, Sąd Okręgowy we Wrocławiu VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację Ł. W. (1).

W uzasadnieniu wskazano m.in. że Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, z którego wyprowadził trafne wnioski, a w konsekwencji wydał wyrok zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Sąd Okręgowy nie miał zastrzeżeń co do ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie oraz dla argumentacji prawnej przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

Dowód: - wyrok SO we Wrocławiu z dn. 03.09.2024 r. wraz z uzasadnieniem, k. 113 – 128.

Pismami z dnia 5 lutego 2024 r. powodowie wystąpili do Prezesa (...) (...) w N. z żądaniem wypłaty należnych im środków finansowych z tytułu odprawy emerytalnej, nagrody jubileuszowej oraz wynagrodzenia za okres od dnia 1 lutego do dnia 7 lutego 2023 r. przysługujących ich matce N. W. (1) będącej pracownikiem (...) w N., zaznaczając że do dnia złożenia wezwania środki te nie zostały spadkobiercom wypłacone.

W odpowiedzi na powyższe wezwania prezes (...) (...) sp. z o.o. wskazał, że wyrażone w nich żądania nie mogą zostać spełnione, ponieważ nie znajdowały oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Z uwagi na fakt, iż w chwili śmierci N. W. (1) miała męża i trójkę dzieci w wieku 29, 33 i 34 lata, jedyną uprawnioną osobą do uzyskania świadczeń ze stosunku pracy objętych wezwaniem do zapłaty był Ł. W. (2).

Dowód: - przedsądowe wezwania do zapłaty z dn. 05.02.2024 r., k. 8 – 10,

- odpowiedzi na przedsądowe wezwanie do zapłaty z dn. 19.02.2024 r., k. 11 – 13.

Średnie jednomiesięczne wynagrodzenie brutto N. W. (1) z ostatnich trzech miesięcy pracy liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wynosiło 6.387,60 zł.

Dowód: - zaświadczenie z dn. 14.09.2023 r, k. 95.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu.

W niniejszym postępowaniu powodowie dochodzili od strony pozwanej zapłaty należnych im środków wynikających ze stosunku pracy wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r., a niewypłaconych zmarłej N. W. (1), matce powodów, do dnia złożenia pozwu, tj. łącznej kwoty 29.941,86 zł brutto w tym: 4.790,70 zł brutto dla każdego z powodów tytułem odprawy emerytalnej wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r., 4.790,70 zł brutto dla każdego z powodów tytułem nagrody jubileuszowej wraz z odsetkami liczonymi od dnia 7 lutego 2023 r., 399,22 zł brutto dla każdego z powodów tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od dnia 1 lutego 2023 r. do dnia 7 lutego 2023 r.

Strona pozwana wskazywała natomiast, że jedyną osobą uprawnioną do uzyskania świadczeń ze stosunku pracy objętych żądaniem pozwu był małżonek zmarłej – Ł. W. (2), któremu przedmiotowe świadczenia zostały wypłacone w całości .

Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów których wiarygodność nie została skutecznie zakwestionowana przez strony w toku postępowania.

Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się także na wyjaśnieniach powodów.

W sprawie bezsporne było, iż stosunek pracy N. W. (1) ustał w dniu 7 lutego 2023 r. w związku z przejściem na emeryturę, a w związku z tym nabyła ona prawo do odprawy emerytalnej w wysokości 3-miesięcznego wynagrodzenia oraz do nagrody jubileuszowej w wysokości 300% miesięcznego wynagrodzenia. Poza sporem pozostawał także fakt, że N. W. (1) miała prawo do wynagrodzenia (zasadniczego + wysługa lat) za okres zatrudnienia w lutym 2023 r., a także że zmarła ona w dniu 25 lutego 2023 r., a pracodawca do dnia jej śmierci nie wypłacił tych należności. Wypłacił je natomiast w dniu 7 marca 2023 r. przelewając na konto męża zmarłej, Ł. W. (1) kwotę 35.131,50 zł, odpowiadającą kwocie 39.922,50 zł brutto czym zaspokoił jego roszczenie w całości.

Zgodnie z art. 63(1) § 2 k.p., prawa majątkowe ze stosunku pracy przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku.

Z ustalonego stanu faktycznego wynikało, iż z chwilą śmierci w dniu 25 lutego 2023 r. N. W. (1), miała męża Ł. W. (1), córkę N. W. (2) (ur. (...)) oraz dwóch synów X. W. (1) (ur. (...)) i T. W. (1) (ur. (...)) odpowiednio w wieku: 29, 33 i 34 lata.

W myśl art. 68 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440) osobami uprawnionymi do renty rodzinnej po zmarłym są również dzieci zmarłego, o ile nie ukończyły 16 lat, bądź nie ukończyły 25 lat, w przypadku gdy się uczą, bądź też bez względu na wiek w przypadku, gdy stały się całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji.

Z ustalonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że każde z dzieci zmarłej w chwili jej śmierci miało ukończone 25 lat – N. W. (2) 29 lat, X. W. (2) 33 lata i T. W. (2) 34 lata. Ponadto, jak oświadczyli sami powodowie na rozprawie w dniu 3 grudnia 2025 r., każde z nich jest osobą zdolną do pracy.

Zauważyć należy, że przysługujące zmarłej N. W. (1) roszczenia nie weszły do spadku na mocy art. 63(1) § 2 k.p., gdyż przeszły one na męża zmarłej Ł. W. (1). Cytowany wyżej przepis wprost stanowi, że prawa majątkowe ze stosunku pracy są wyłączone spod przepisów prawa spadkowego.

W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należało, że powodowie nie spełnili przesłanek uprawniających ich do renty po zmarłej matce, w konsekwencji czego nie przeszły na nich prawa majątkowe zmarłego pracownika (ich matki). Wynikało to z odpowiedniego stosowania przepisów o emeryturach i rentach przez art. 63(1) § 2 k.p.

Na mocy powołanych powyżej przepisów jedyną osobą uprawnioną, na którą mogły przejść prawa majątkowe związane ze stosunkiem pracy zmarłego pracownika, tj. N. W. (1), był w niniejszej sprawie mąż zmarłej, Ł. W. (2), co zostało prawomocnie przesądzone .

Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. akt IV P 591/23, Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu zasądził od (...) sp. z o.o. w N. na rzecz Ł. W. (1) ustawowe odsetki za opóźnienie liczone od kwoty 9.980,62 zł brutto od dnia 8 lutego 2023 r. do dnia 7 marca 2023 r. (punkt I sentencji wyroku) i oddalił dalej idące powództwo (punkt II sentencji wyroku).

W uzasadnieniu wskazano m.in. że jedyną osobą uprawnioną, na którą mogły przejść prawa majątkowe związane ze stosunkiem pracy zmarłego pracownika był mąż zmarłej, czyli Ł. W. (2). Sąd uznał, że całość odprawy emerytalnej, nagrody jubileuszowej i należnego wynagrodzenia za luty 2023 r. została przez (...) sp. z o.o. wypłacona i to wypłacona prawidłowej osobie, tj. mężowi zmarłej w prawidłowej wysokości, czyli całość, a nie ¼ tych środków zgodnie z art. 63(1) § 2 k.p. Niemniej jednak jednocześnie, w ocenie Sądu, (...) (...) (...) uchybiło terminowi wypłaty tych świadczeń.

Wyrokiem z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt VIII Pa 70/24, Sąd Okręgowy we Wrocławiu VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację Ł. W. (1).

Prezentowany przez pełnomocnika powodów pogląd, że art. 63(1) § 2 k.p. nie znajduje zastosowania do praw majątkowych ze stosunku pracy, powstałych w trakcie istnienia stosunku pracy, lecz przysługujących osobie, która zmarła po rozwiązaniu stosunku pracy, jest oczywiście błędny.

Analizowany przepis obejmuje wszystkie świadczenia majątkowe ze stosunku pracy. Dotyczy to wszelkich form wynagrodzeń i świadczeń, a także odszkodowań za wadliwe wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy, innych odszkodowań i odpraw (A. Sobczyk [w:] A. Sobczyk (red.), Kodeks pracy. Komentarz, wyd. 7, 2025, art. 631, Nb 5.). W sposób oczywisty roszczenia o odprawę czy odszkodowanie za wadliwe rozwiązanie stosunku pracy są dochodzone przez pracownika już po rozwiązaniu stosunku pracy. A zatem powyższy przepis znajduje zastosowanie do praw majątkowych powstałych w trakcie istnienia stosunku pracy, również wtedy, gdy związane z nimi roszczenia nie zostały zaspokojone przed rozwiązaniem stosunku pracy. Pracownik nie traci szczególnej ochrony swoich praw powstałych w trakcie istnienia stosunku pracy wynikającej z kodeksu pracy z momentem rozwiązania umowy o pracę. Pomimo rozwiązania umowy o prace pozostaje dalej pracownikiem również w sensie procesowym, będąc zwolnionym np. z kosztów sądowych w myśl art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. w zw. z art. 35 u.k.s.c.

Z powyższych względów, Sąd w punktach I, IV oraz VII sentencji wyroku oddalił powództwo odpowiednio powoda T. W. (1), powoda X. W. (1) i powódki N. W. (2).

Orzeczenie o kosztach jak w punktach II, V i VIII sentencji wyroku Sąd oparł o art. 98 k.p.c., mając na względzie, że strona pozwana wygrała niniejszą sprawę w całości, zasądził od każdego z powodów kwotę po 1.350,00 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego stronę, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia prawomocności niniejszego rozstrzygnięcia o kosztach procesu do dnia zapłaty ustaloną na podstawie § 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1(1) k.p.c.

Należało zasądzić zwrot kosztów procesu od każdego z powodów, gdyż ich współuczestnictwo miało charakter jedynie formalny . W istocie Sąd rozpoznał trzy odrębne sprawy , jedynie połączone celem wspólnego rozpoznania i rozbryzgnięcia. Pełnomocnik procesowy strony pozwanej przyczynił się do roztrząsania okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, co czyni wniosek strony pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów procesu racjonalnym.

Brak było podstaw do zastosowania wobec powodów art. 102 k.p.c. Nic w materiale dowodowym nie wskazuje na to, że zła sytuacja majątkowa powodów uczyni obowiązek zapłaty kosztów procesu nadmiernie dla nich uciążliwym. Jednocześnie należy podkreślić, że nie zasługują na dobrodziejstwo art. 102 k.p.c. powodowie, którzy pomimo dwukrotnego (na posiedzeniu przygotowawczym i na rozprawie) pouczenia w trybie z art. 156(1) § 1 k.p.c. podtrzymują oczywiście bezzasadne powództwo. Nie sposób uznać, że u tak pouczonych powodów istniało chociażby subiektywnie uzasadnione poczucie własnej racji.

W punktach III, VI i IX sentencji wyroku nieuiszczonymi kosztami sądowymi w postaci opłaty od pozwu, Sąd na podstawie art. 113 ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 1, art. 96 ust. 1 pkt 4, art. 35 pkt 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) obciążył Skarb Państwa, mając na uwadze, że zgodnie z dyspozycją art. 98 k.p.c. nie było podstaw do obciążenia tymi kosztami strony wygrywającej sprawę – w niniejszej sprawie strony pozwanej – natomiast powodowie, którzy proces przegrali, byli zwolnieni od kosztów sądowych z mocy ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.