Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 31 października 2025 roku

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący: asesor sądowy Barbara Guzik-Szymura

Protokolant: Monika Trybuł

po rozpoznaniu w dniu 31 października 2025 roku we Wrocławiu

na rozprawie

sprawy z powództwa C. G.

przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we J.

o premię

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od powódki C. G. na rzecz pozwanej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we J. kwotę 4.050,00 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty;

III.  nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.

Sygnatura akt IV P 1307/23

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 30 listopada 2023 r. (data nadania, k. 23), uzupełnionym pismem z dnia 25 stycznia 2024 r. powódka C. G. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła o zasądzenie od strony pozwanej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we J. kwoty 66.420,00 zł brutto tytułem premii wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonym od następujących kwot:

- 5.000,00 zł od dnia 3 marca 2022 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 3 marca 2022 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 18 lutego 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 22 kwietnia 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 13 maja 2023 r. do dnia zapłaty,

- 6.420,00 zł od dnia 14 maja 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 4 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 24 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 16 września 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 22 września 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 23 września 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.000,00 zł od dnia 14 października 2023 r. do dnia zapłaty

oraz świadczenia przyszłego w wysokości 5.000,00 zł, którego termin zapłaty wyznaczony jest na dzień 3 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty.

Ponadto, powódka wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od strony pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonym od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Uzasadniając powództwo powódka podniosła, iż dnia 13 grudnia 2021 r. rozpoczęła pracę u strony pozwanej na stanowisku dyrektora zarządzającego. Strony ustaliły należne jej podstawowe wynagrodzenie za pracę na kwotę 7.000,00 zł brutto miesięcznie. Dodatkowo strony uzgodniły, iż zorganizowanie przez powódkę w imieniu spółki każdej konferencji będzie wynagradzane w formie premii wynoszącej 15% dochodu uzyskanego z konferencji. Takie warunki oraz sposób obliczania wynagrodzenia był stosowany w przeszłości, kiedy stanowisko dyrektora zajmowała inna osoba. W trakcie ustaleń powódka zaznaczyła również, że jej wynagrodzenie winno wynosić co najmniej 10.000,00 zł miesięcznie, bowiem jej zakres obowiązków wykraczał poza przeciętną pracę dyrektora. W dniu 20 września 2022 r. została powołana do pełnienia funkcji prezesa zarządu nie otrzymując z tego tytułu dodatkowego wynagrodzenia.

Wynik spółki za 2021 r. był ujemny, a w ciągu 12 miesięcy pracy powódki w 2022 r. spółka osiągnęła wynik dodatni. W tym okresie powódka zorganizowała kilka konferencji, za które otrzymała wynagrodzenie. W związku z objęciem funkcji prezesa zarządu do pełnienia funkcji dyrektora wyznaczyła inną osobę i współpracowała z nią przy organizacji konferencji. Powódka uznała też za słuszne podzielenie przysługującej jej premii w wysokości 15% dochodu z konferencji. Niestety za część konferencji nie otrzymała stosownego wynagrodzenia. W dniu 29 czerwca 2023 r. została odwołana z funkcji prezesa zarządu.

Powódka wskazała, że nie zna dokładnej kwoty roszczenia, bowiem jest ona uzależniona od dochodów, jakie spółka osiągnęła w związku ze zorganizowanymi konferencjami, a ona nie ma dostępu do stosownych dokumentów. Określenie wysokości roszczenia na kwotę 5.000,00 zł za każdy z kongresów jest według powódki kwotą minimalną.

W ocenie powódki nie ma wątpliwości, iż przyznana jej premia miała charakter dodatkowego składnika wynagrodzenia przewidzianego z tytułu wykonywanej pracy, bowiem warunkiem uzyskania premii było skuteczne zorganizowanie konferencji (k. 3-10, 27-28).

W odpowiedzi na pozew datowanej na dzień 29 kwietnia 2024 r., strona pozwana (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we J. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na rzecz strony pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Uzasadniając swoje stanowisko, strona pozwana wskazała, iż powódka jest małżonką jednego ze wspólników spółki i przedstawiała się wspólnikom i członkom zarządu pozwanej jako bardzo dobry sprzedawca i osoba posiadająca szerokie kontakty biznesowe. Dalej pozwana wyjaśniła, iż przedmiotem jej działalności jest organizacja targów, wystaw, kongresów, konferencji i innych wydarzeń na rzecz kontrahentów. Wydarzenia te przed zatrudnieniem powódki były organizowane dla klientów z branży medycznej, zaś celem zatrudnienia powódki było pozyskanie przez powódkę nowych klientów spoza obszaru medycznego.

Strona pozwana wskazała, że rozmowy rekrutacyjne pomiędzy powódką a stroną pozwaną były prowadzone od października 2021 r. Od 1 stycznia 2021 r. strona pozwana zatrudniała dyrektora zarządzającego ds. organizacji konferencji i zarówno w umowie o pracę tej osoby, jak i w umowie o pracę z powódką, nie przewidziano jakiejkolwiek premii związanej z wykonaniem obowiązków.

Strona pozwana zaprzeczyła, aby uzgadniała z powódką, że za zorganizowanie konferencji należy się jej premia w wysokości 15% dochodu uzyskanego z każdej konferencji. Taka premia powódce nie była przyznawana i strona pozwana nie określiła warunków nabycia takiej premii przez powódkę. Od 20 września 2022 r. powódka została powołana do pełnienia funkcji prezesa zarządu strony pozwanej. Zgodnie z kodeksem spółek handlowych, w umowie między spółką a członkiem zarządu spółkę reprezentuje rada nadzorcza lub pełnomocnik powołany uchwałą zgromadzenia wspólników. U strony pozwanej nie ma rady nadzorczej, a zatem zgromadzenie wspólników powinno podjąć stosowną uchwałę o powołaniu pełnomocnik do ewentualnej zmiany umowy o pracę powódki. Sytuacja taka nie miała jednak miejsca. Strona pozwana wskazała przy tym, że w przeszłości pracownica zatrudniona na stanowisku Dyrektora Biura Organizacji Konferencji – F. Ł. (1), która miała inny zakres obowiązków niż powódka, miała w umowie o pracę wpisaną premię w wysokości 7% dochodu uzyskanego z realizacji zadania. Mając tę praktykę na uwadze, gdyby strona pozwana chciała przyznać powódce premię regulaminową, to zawarłaby stosowny zapis w jej umowie o pracę, co nie miało miejsca. Strona pozwana zaprzeczyła również, aby praca powódki miała zostać wyceniona na kwotę 10.000,00 zł miesięcznie. Twierdzenia powódki w tym zakresie można tylko uznać za niczym nieuzasadnione życzenie.

Dalej strona pozwana podała, że wbrew twierdzeniom powódki przychody spółki w 2022 r. spadły w porównaniu do 2021 r. Dodatni wynik finansowy za 2022 r. wynikał z przyznania uprawnienia do uzyskania zezwolenia z obowiązku zwrotu subwencji finansowej. Strona pozwana zaprzeczyła ponadto, aby powódka osobiście pozyskała dla spółki jakichkolwiek nowych klientów, a zatem brak jest podstaw do przyznania jej z tego tytułu premii (k. 49-56).

W piśmie procesowym z dnia 14 sierpnia 2025 r., powódka sprecyzowała swoje aktualne stanowisko w sprawie i wskazała, że domaga się zasądzenia od strony pozwanej na swoją rzecz tytułem premii/nagrody łącznej kwoty 64.720,09 zł brutto wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od następujących kwot:

- 6.133,36 zł od dnia 2 października 2022 r. do dnia zapłaty,

- 5.117,64 zł od dnia 4 grudnia 2022 r. do dnia zapłaty,

- 4.262,23 zł od dnia 19 lutego 2023 r. do dnia zapłaty,

- 3.823,26 zł od dnia 23 kwietnia 2023 r. do dnia zapłaty,

- 7.350,00 zł od dnia 15 maja 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.380,31 zł od dnia 14 maja 2023 r. do dnia zapłaty,

- 3.172,11 zł od dnia 5 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty,

- 6.665,65 zł od dnia 25 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty,

- 5.064,47 zł od dnia 17 września 2023 r. do dnia zapłaty,

- 4.539,57 zł od dnia 24 września 2023 r. do dnia zapłaty,

- 6.068,23 zł od dnia 23 września 2023 r. do dnia zapłaty,

- 3.000,00 zł od dnia 15 października 2023 r. do dnia zapłaty,

- 4.143,24 zł od dnia 4 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty,

tj. od dnia następnego po dacie zakończenia każdej konferencji do dnia zapłaty.

Nadto powódka wskazała, iż domaga się także zasądzenia od strony pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonym od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty (k. 561-566).

W piśmie procesowym z dnia 3 września 2025 r., złożonym w celu uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego z dnia 14 sierpnia 2025 r., powódka oświadczyła, iż cofa powództwo co do łącznej kwoty 1.699,93 zł brutto bez zrzeczenia się roszczenia w zakresie jednostkowych kwot wymienionych w punktach: 3, 4, 6, 7, 10, 12 i 13 należnych jej za poszczególne konferencje według poniższego zestawienia:

1. ((...)) 6.133,36 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 2 października 2022 r. do dnia zapłaty;

2. ((...)) 5.117,64 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 4 grudnia 2022 r. do dnia zapłaty;

3. ((...)) powódka cofa powództwo w zakresie kwoty 737,77 zł i wnosi o zasądzenie na jej rzecz kwoty 4.262,23 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 19 lutego 2023 r. do dnia zapłaty;

4. ((...)) powódka cofa powództwo w zakresie kwoty 1.176,74 zł i wnosi o zasądzenie na jej rzecz kwoty 3.823,26 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 kwietnia 2023 r. do dnia zapłaty;

5. ((...)) od kwoty 7.350,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15 maja 2023 r. do dnia zapłaty;

6. ((...)) powódka cofa powództwo w zakresie kwoty 1.039,69 zł i wnosi o zasądzenie na jej rzecz kwoty 5.380,31 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 14 maja 2023 r. do dnia zapłaty;

7. ((...)) powódka cofa powództwo w zakresie kwoty 1.827,89 zł i wnosi o zasądzenie na jej rzecz kwoty 3.172,11 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty;

8. ((...)) od kwoty 6.665,65 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty;

9. ((...)) od kwoty 5.064,47 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17 września 2023 r. do dnia zapłaty;

10. ((...)) powódka cofa powództwo w zakresie kwoty 460,43 zł i wnosi o zasądzenie na jej rzecz kwoty 4.539,57 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 24 września 2023 r. do dnia zapłaty;

11. ((...)) od kwoty 6.068,23 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 września 2023 r. do dnia zapłaty;

12. (P.) powódka cofa powództwo w zakresie kwoty 2.000,00 zł i wnosi o zasądzenie na jej rzecz kwoty 3.000,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15 października 2023 r. do dnia zapłaty;

13. ((...)) powódka cofa powództwo w zakresie kwoty 856,76 zł i wnosi o zasądzenie na jej rzecz kwoty 4.143,24 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 4 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty (k. 580-582).

W piśmie procesowym z dnia 8 października 2025 r. strona pozwana oświadczyła, iż nie wyraża zgody na cofnięcie powództwa w zakresie wskazanym w piśmie powódki z dnia 3 września 2025 r. (k. 595-596).

Na rozprawie w dniu 15 października 2025 r. pełnomocnik powódki oświadczył, iż w piśmie z 14 sierpnia 2025 r. powódka domaga się kwoty 64.720,07 zł brutto, a nie kwoty 64.720,09 zł brutto, co było omyłką pisarską. W pozostałym zakresie strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Strona pozwana (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we J. została wpisana do KRS 4 października 2007 r. Wspólnikami spółki są/byli: F. Ł. (1) (wykreślenie z KRS 2 sierpnia 2023 r.), V. N. (1), C. W., V. W., Ł. T. (1). W skład zarządu spółki wchodzą/wchodzili: Ł. T. (1) (wykreślenie z KRS 19 sierpnia 2011 r.; wpis do KRS 10 czerwca 2020 r. - wykreślenie z KRS 23 lutego 2023 r.; wpis do KRS 2 sierpnia 2023 r.), F. Ł. (1) (wpis do KRS 19 sierpnia 2011 r. - wykreślenie z KRS 15 października 2021 r.), H. S. (wpis do KRS 15 października 2021 r. - wykreślenie z KRS 23 lutego 2023 r.), powódka C. G. (wpis do KRS 23 lutego 2023 r. - wykreślenie z KRS 2 sierpnia 2023 r.), C. C. (wpis do KRS 23 lutego 2023 r.).

Dowód:

- pełny odpis KRS – karta 58-v. 64, 254-267.

Strona pozwana jest powiązana z F. (...) (...) we J..

Dowód:

- zeznania świadka V. (1) złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- zeznania świadka L. C. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r.; protokół skrócony karta v. 395-397,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431,

- przesłuchanie w char. strony pozwanej C. C. na rozprawie w dniu 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta 431-v. 431, 575-v. 576.

F. (...) (...) we J. została wpisana do KRS 30 lipca 2008 r. X. zarządu jest H. S.. W skład rady nadzorczej wchodzą/wchodzili: Ł. T. (2), F. Ł. (2) (wykreślenie z KRS 28 listopada 2022 r.), V. (1) (wykreślenie z KRS 6 lipca 2023 r.), V. W. (wpis do KRS 28 listopada 2022 r.), C. K. (wpis do KRS 6 lipca 2023 r.).

Dowód:

- pełny odpis KRS – karta 268-276.

Strona pozwana oraz (...) we J. mają siedzibę w tym samym miejscu.

Bezsporne.

Strona pozwana (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we J. prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest organizacja targów, wystaw, kongresów, konferencji i innych wydarzeń na rzecz kontrahentów.

Bezsporne.

W związku z faktem, iż klientami strony pozwanej byli klienci z branży medycznej, zaś strona pozwana poszukiwała nowych źródeł dochodu i chciała pozyskać również klientów spoza obszaru medycyny, prezes zarządu strony pozwanej Ł. T. (1) skontaktowała się ze wspólnikiem strony pozwanej V. N. (2) celem ustalenia, czy jego żona, tj. powódka C. G., nie byłaby zainteresowana rozpoczęciem pracy u pozwanej.

Po ustaleniu, iż powódka byłaby zainteresowana zatrudnieniem u strony pozwanej, w dniu 7 października 2021 r. w domu powódki C. G. odbyło się spotkanie celem omówienia tej kwestii, którego uczestnikiem byli: powódka, mąż powódki V. (1), syn powódki N. G., ówczesna prezes zarządu strony pozwanej Ł. T. (1) oraz wspólnik strony pozwanej V. W..

Podczas przedmiotowego spotkania Ł. T. (1) i V. W. zaproponowały powódce pracę u strony pozwanej na stanowisku dyrektora zarządzającego. W trakcie spotkania powódce wskazano, iż w związku z zatrudnieniem u strony pozwanej możliwe jest otrzymywanie przez nią, po jej wdrożeniu się do pracy, premii, przy czym podczas spotkania nie określono żadnych konkretnych warunków ustalania i obliczania jej wysokości, w szczególności nie ustalono, czy będzie ona liczona od każdej konferencji organizowanej przez stronę pozwaną, czy też od każdej konferencji organizowanej na rzecz klienta pozyskanego przez powódkę, czy ma być ona obliczana od przychodu, czy też od dochodu z danej konferencji, do kiedy miałaby być wypłacana, a także czy będzie to kwota netto czy brutto.

Dowód:

- zeznania świadka V. (1) złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- częściowo przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431,

- przesłuchanie w char. strony pozwanej C. C. na rozprawie w dniu 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta 431-v. 431, 575-v. 576.

Następnie w grudniu 2021 r. w siedzibie strony pozwanej odbyło się kolejne spotkanie dotyczące zatrudnienia powódki u strony pozwanej, którego uczestnikiem byli: powódka, prezes zarządu strony pozwanej Ł. T. (1) i ówczesny członek zarządu strony pozwanej H. S., będąca również główną księgową strony pozwanej. Wówczas powódka otrzymała konkretną propozycję zatrudnienia jej w oparciu o umowę o pracę na stanowisku dyrektora zarządzającego za wynagrodzeniem zasadniczym wynoszącym 7.000,00 zł brutto miesięcznie. Ponieważ w tym czasie strona pozwana była w trudnej sytuacji finansowej, Ł. T. (1) poinformowała powódkę, że jeżeli ziszczą się palny co do pozyskania przez powódkę klientów spoza branży medycznej i sytuacja finansowa spółki na to pozwoli, to powódka po wdrożeniu się do pracy otrzyma premię w postaci % od zysku. Nie uzgodniono żadnych konkretnych warunków przedmiotowej premii, w szczególności od jakiego zysku miałaby to być %, ani od kiedy konkretnie strona pozwana miałaby wypłacać powódce premię. Powódka przystała na proponowane jej warunki zatrudnienia.

Dowód:

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- częściowo przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431.

W dniu 13 grudnia 2021 r. powódka zawarła ze stroną pozwaną na piśmie umowę o pracę, na podstawie której została ona zatrudniona u strony pozwanej na czas nieokreślony od dnia 13 grudnia 2021 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku dyrektora zarządzającego za wynagrodzeniem – podstawa miesięczna 7.000,00 zł brutto. Innych warunków wynagradzania strony nie uzgodniły w treści umowy, w szczególności w umowie o pracę nie uzgodniono, aby powódce przysługiwała premia.

Dowód:

- umowa o pracę – karta 13, 67.

Powódka nie miała określonego na piśmie zakresu obowiązków. Jako dyrektor zarządzający miała realizować strategię rozwoju spółki, tj. pozyskiwać nowych klientów, negocjować warunki współpracy, realizować plany sprzedażowe, zarządzać organizacją spółki, kontaktować się z kontrahentami. Powódka odpowiadała także za nadzór nad organizacją konferencji, tj. nadzorowała działania koordynatorów projektu podczas tych konferencji, a także rozliczała konferencje i wynik konferencji przedstawiała następnie stronie pozwanej.

Dowód:

- wydruk wiadomości e-mail – karta 158-196, 200-218, 244-246,

- schemat podziału zadań – karta 238,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- zeznania świadka L. C. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r.; protokół skrócony karta v. 395-397,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431.

Za daną konferencję był odpowiedzialny koordynator konferencji, który odpowiadał za synchronizację wszystkich działań z tym związanych, w tym kontaktował się z klientem, potencjalnymi sponsorami, zajmował się wynajęciem obiektu, opracowaniem bądź zleceniem opracowania harmonogramu, koordynacją cateringu, kontaktem z wykładowcami, rezerwacją biletów lotniczych i transferów, zakwaterowaniem wykładów. Natomiast powódka jako dyrektor zarządzający nadzorowała te działania oraz dbała, aby konferencja „zamknęła się budżetowo”, przy czym przy niektórych konferencjach zdarzało się, że powódka była również jej koordynatorem.

Dowód:

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- zeznania świadka L. C. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r.; protokół skrócony karta v. 395-397,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431.

Przy organizacji każdej konferencji najpierw powstaje budżet wstępny, który jest omawiany z organizatorem. Na budżet składają się koszty, a także zakładane przychody od sponsorów i uczestników. Na tej podstawie jest wyliczany wstępny wynik konferencji i podpisywana umowa z organizatorem. Po przeprowadzeniu konferencji i wpłynięciu wszystkich środków dokonuje się ostatecznego rozliczenia.

Dowód:

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- rozliczenie – karta 473-474.

Zdarza się, iż strona pozwana organizuje niektóre konferencje samodzielnie i wówczas to ona rozlicza budżet konferencji, jednak przy organizacji większości konferencji, strona pozwana współpracuje z (...). Wówczas F. jest współorganizatorem konferencji razem z klientem, którym najczęściej jest Klinika lub Katedra. W porozumieniu z klientem F. zatrudnia stronę pozwaną jako podwykonawcę do organizacji konferencji. W takich przypadkach to do F. jako współorganizatora wpływają przychody z konferencji, zaś za te konferencje strona pozwana otrzymuje wynagrodzenie jako podwykonawca w wysokości wcześniej ustalonej z F. i za swoje usługi wystawia jej rachunek. Wynagrodzenie strony pozwanej może się również wówczas składać z tzw. success fee od dochodu z konferencji, które stanowi różnicę między przychodem a kosztami organizacji konferencji. W zależności od ustaleń z organizatorem, czyli klientem F., F. dzieli się success fee, jeśli takowy występuje, z organizatorem oraz stroną pozwaną w różnych umówionych proporcjach.

Organizacja konferencji może trwać 1,5 roku, a nawet 2 lata.

Dowód:

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395 oraz w dniu 15.10.2025 r.; protokół skrócony karta v. 599 – 600,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- oferta udziału w konferencji – karta 239, 475-481,

- umowa zlecenia – karta 443-449,

- rozliczenia konferencji – karta 517-553.

(...) była współorganizatorem między innymi następujących wydarzeń:

- (...)(30.09-01.2022 r.);

- (...) (2-03.12.2022 r.);

- (...) (17-18.02.2023 r.);

- (...)(21-22.04.2023 r.);

- (...)(11-14.2023 r.);

- (...) (12-13.05.2023 r.);

- (...) D. w praktyce (3-4.06.2023 r.);

- (...)(22-24.06.2023 r.);

- (...) (...) (...)(14-16.09.2023 r.);

- (...) Ł. (...) (21-22.09.2023 r.);

- (...) (21-22.09.2023 r.);

- P. (...)(13-14.10.2023 r.);

- (...) w X. (2-03.12.2023 r.).

Dowód:

- kalendarium – karta 21-22,

- programy konferencji – karta 240-243,

- tabela zawierająca końcowe rozliczenie z konferencji – karta 440-441,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- zeznania świadka L. C. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r.; protokół skrócony karta v. 395-397,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431,

- przesłuchanie w char. strony pozwanej C. C. na rozprawie w dniu 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta 431-v. 431, 575-v. 576.

Spośród wyżej wymienionych konferencji strona pozwana była współorganizatorem jedynie (...) (11-14.2023 r.).

Dowód:

- tabela zawierająca końcowe rozliczenie z konferencji – karta 440-441,

- umowa zlecenia pomiędzy stroną pozwaną a (...) (...) (...) we J. – karta 443-449,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395.

Większość z ww. konferencji były imprezami cyklicznymi, organizowanymi od kilku lat, jeszcze przed zatrudnieniem powódki, kiedy dyrektorem była F. Ł. (1) lub też klienci byli pozyskani dzięki znajomościom innych pracowników spółki bądź Ł. T. (1). Część klientów chcących zorganizować konferencje sama proponowała stronie pozwanej współpracę, zgłaszając się do niej np. mailowo lub telefonicznie.

W trakcie zatrudnienia u strony pozwanej powódka nie pozyskała dla strony pozwanej żadnych nowych klientów, w tym klientów spoza branży medycznej.

Dowód:

- wydruk wiadomości e-mail – karta 132-135,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- zeznania świadka L. C. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r.; protokół skrócony karta v. 395-397,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431.

- przesłuchanie w char. strony pozwanej C. C. na rozprawie w dniu 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta 431-v. 431, 575-v. 576.

Strona pozwana za wyżej wymienione konferencje uzyskała następujące wynagrodzenie oraz success fee:

- (...) (...)-(...) (...) (...) – wynagrodzenie: 40.000,00 zł oraz success fee: 889,06 zł,

- (...) C.-G. (...) (...) wynagrodzenie: 60.000,00 zł oraz success fee: - zł,

- I (...) (...) (...) – wynagrodzenie: 45.000,00 zł oraz success fee: 11.829,74 zł,

- (...) (...) (...) – wynagrodzenie: 35.000,00 zł oraz success fee: 15.976,86 zł,

- VIII (...) (...) (...) (...) (...) – wynagrodzenie: 98.000,00 zł oraz success fee: - zł,

- (...) (...) – wynagrodzenie: 40.000,00 zł oraz sucess fee: - zł,

- (...) D. (...)– wynagrodzenie: 30.000,00 zł oraz success fee: 12.294,80 zł,

- (...)– wynagrodzenie: 60.000,00 zł oraz success fee: 28.875,33 zł,

- (...) (...) (...)– wynagrodzenie: 50.000,00 zł oraz success fee: 17.526,24 zł,

- (...) Ł. (...) – wynagrodzenie: 50.000,00 zł oraz success fee: 10.527,65 zł,

- (...)– wynagrodzenie: 60.000,00 zł oraz success fee: 20.909,77 zł,

- P. (...)– wynagrodzenie: 40.000,00 zł oraz success fee: - zł,

- D. (...) (...) w X. – wynagrodzenie: - zł oraz success fee: 5.243,27 zł.

Dowód:

- tabela zawierająca końcowe rozliczenie z konferencji – karta 440-441,

- umowa zlecenia pomiędzy stroną pozwaną a (...) (...) (...) we J. – karta 443-449,

- rozliczenie poszczególnych konferencji – karta 517-552.

Ponadto, konferencje te uzyskały następujący wynik finansowy:

- (...) (...)-(...) (...) (...): -81.752,00 zł,

- (...) C.-G. (...) (...): -25.546,00 zł,

- (...) (...) (...) (...) (...): -5.890,00 zł,

- (...) (...) (...): +11.390,00 zł,

- (...) (...) (...) (...) (...) (...): +9.661,00 zł,

- (...) (...) (...) (...): -5.081,00 zł,

- (...) D. (...) (...): -18.113,00 zł,

- (...): +40.352,00 zł,

- (...) (...) (...): +11.897,00 zł,

- (...) Ł. (...): +12.785,00 zł,

- (...): +49.859,00 zł,

- P. (...): +9.810,00 zł;

- (...) (...) w X.: -63.679,00 zł.

Dowód:

- tabela zawierająca końcowe rozliczenie z konferencji – karta 440-441.

F. (...) (...) nie ma wystarczającej liczby pracowników, aby zajmować się organizacją konferencji, dlatego z pracownikami strony pozwanej zawierane są umowy zlecenia na wykonanie konkretnych czynności przy organizacji danej konferencji. Obowiązki te nie są związane z obowiązkami pracowniczymi u strony pozwanej. Przedmiotem tych umów jest, np. obsługa recepcji, pakowanie materiałów, wystawa medyczna, jej koordynacja. Umowy zlecenia są zwierane w formie ustnej.

Dowód:

- zeznania świadka L. C. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r.; protokół skrócony karta v. 395-397,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431,

- pisemne wyjaśnienia H. S. – karta 515- 516.

Podczas konferencji powódka wykonywała usługi na rzecz (...) (...), za co otrzymywała wynagrodzenie. Były to ustne uzgodnienia pomiędzy powódką a prezesem F. (...). Przedmiotem zlecenia była organizacja lub koordynacja konferencji, które to czynności nie wchodziły w zakres obowiązków powódki jako dyrektora zarządzającego strony pozwanej. W ramach zlecenia na rzecz F. przy konferencjach powódka kontaktowała się z klientami, potencjonalnym sponsorami, zajmowała się wynajęciem obiektów, kontaktami z wykładowcami, rezerwacją biletów lotniczych i transferów, zakwaterowaniem wykładowców. H. S. akceptowała tytułem wynagrodzenia z umów zlecenia kwoty jakie podawała jej powódka, wskazując mailowo powódce, iż przygotuje odpowiednie umowy. Umowy zlecenia były następnie wystawiane w systemie i przesyłane powódce drogą mailową. Powódka nigdy ich nie podpisywała. Usługi były realizowane do momentu, kiedy powódka została prezesem zarządu strony pozwanej. Powódka przestała otrzymywać wynagrodzenie z umów zlecenia z F., kiedy H. S. uznała, iż jest ono nienależne, ponieważ powódka przestała się angażować w organizację konferencji.

Dowód:

- wydruk wiadomości e-mail – karta 312-321, 347-351,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- częściowo przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431,

- 8.847,00 zł w dniu 7.07.2022 r. o tytule: (...) um. zlec.,

- 17.0094,00 zł w dniu 23.09.2022 r.) o tytule: Umowy zlecenia K. + D., C..

Dowód:

- potwierdzenia przelewów – karta 17-18, 344, 352,

- wydruk wiadomości e-mail – karta 485-488.

We wrześniu 2022 r. powódka została powołana do pełnienia funkcji prezesa zarządu strony pozwanej, zaś członkiem zarządu została C. C., zatrudniona u strony pozwanej jako Dyrektor Biura Organizacji (...).

Dowód:

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577,

- przesłuchania w char. strony pozwanej Ł. T. (1) na rozprawie w dniu 21.05.2025 r.; protokół skrócony karta 429-431.

W trakcie zatrudnienia u strony pozwanej powódka bardzo często zwracała się do H. S. o wypłatę jej premii za konferencje. Powódka liczyła sobie premię w wysokości 15% od przychodu każdej konferencji.

W mailach z dnia 21 listopada 2022 r. skierowanych do H. S. powódka wskazała, iż prosi o wypłacenie obiecanej jej i wypracowanej premii oraz podała, że nie otrzymała premii w łącznej kwocie 57.300,00 zł.

W dniu 22 listopada 2022 r. powódka zwróciła się w drodze wiadomości sms do Ł. T. (1), która wówczas nie pełniła żadnej funkcji w zarządzie strony pozwanej pytając, czy strona pozwana coś postanowiła w sprawie premii powódki. Ł. T. (1) w odpowiedzi wskazała powódce, że premia w wysokości 15% w podziale dla powódki oraz C. C. musi zostać uchwalona przez walne zgromadzenie pozwanej spółki z uwagi na fakt, iż powódka jest jej prezesem zarządu. Nadto, Ł. T. (1) wskazała powódce, iż takie ustalenia zadziałają wstecznie. Tego samego dnia powódka skierowała również wiadomość do H. S., do wiadomości Ł. T. (1), prosząc o odniesienie się do jej prośby o wypłatę zaległej premii.

W wiadomości mailowej skierowanej do H. S. z dnia 2 czerwca 2023 r. powódka zapytała, jak i kiedy nastąpi rozliczenie w związku z niewypłaceniem zarządowi nawet minimalnych premii i gromadzących się w stosunku do zarządu dużych zaległości. W odpowiedzi na maila powódki H. S. wskazała jej, iż to nie ona, a zgromadzenie wspólników podejmuje decyzje odnośnie do wynagrodzeń zarządu oraz że powódka może wpisać to do programu walnego zgromadzenia.

Zgromadzenie wspólników strony pozwanej nie podjęło nigdy żadnej uchwały o przyznaniu powódce premii.

Dowód:

- wydruk wiadomości e-mail – karta 136-138, 278-280, 353-355, 357-v. 362, 485-496, 592,

- wiadomość sms – karta 19, 356,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577.

Pismem z dnia 29 czerwca 2023 r. strona pozwana wypowiedziała powódce łączącą strony umowę o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Umowa o pracę uległa rozwiązaniu z dniem 31 lipca 2023 r.

Dowód:

- oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę – karta 20, 77,

- protokół wręczenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę – karta 78,

- świadectwo pracy – karta 80-81.

W trakcie zatrudnienia powódki u strony pozwanej powódka otrzymywała premię świąteczną z okazji Świąt Bożego Narodzenia oraz Świąt Wielkanocnych. Powódce był również wypłacany dodatek za nadgodziny.

Dowód:

- lista płac – karta 97-105,

- wiadomość mailowa z dn. 30.12.2022 r. – karta 495,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395.

Jedynym pracownikiem strony pozwanej, który miał przewidzianą premię była wcześniejsza prezes zarządu spółki (...), zatrudniona na stanowisku Dyrektora Biura Organizacji (...). Ustalenia co do przedmiotowej premii regulaminowej znalazły się w łączącej F. Ł. (1) ze stroną pozwaną umowie o pracę i premia ta wynosiła 7% od dochodu uzyskanego z realizacji zadania.

Dowód:

- umowa o pracę z F. Ł. (1) – karta 29, 253,

- zeznania świadka H. S. złożone na rozprawie w dniu 30.08.2024 r., 11.12.2024 r.; protokół skrócony karta v. 364-366, v. 392-395,

- przesłuchanie powódki C. G. na rozprawie w dniu 28.02.2025 r., 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta v. 408-v. 410, v. 428-429, v. 576-577.

C. C. w umowie o pracę ze stroną pozwaną nie miała przewidzianej żadnej premii oraz nie miała w tym zakresie poczynionych ze stroną pozwaną żadnych ustaleń w innej formie. W okresie zatrudnienia powódki strona pozwana nie wypłaciła C. C. żadnej premii.

Dowód:

- umowa o pracę z C. C. – karta 106,

- lista płac – karta 107-112,

- przesłuchanie w char. strony pozwanej C. C. na rozprawie w dniu 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta 431-v. 431, 575-v. 576.

Uchwałą nr (...) z 25 lipca 2023 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia (...) Sp. z o.o. we J. w sprawie ustalenia zasad i wysokości wynagrodzenia członków zarządu strony pozwanej, C. C. jako członkowi zarządu strony pozwanej przyznano między innymi wynagrodzenie zmienne w wysokości brutto 5% dochodu netto z każdej konferencji zorganizowanej przez spółkę w okresie pełnienia przez nią dowolnej funkcji w zarządzie spółki. Wynagrodzenie miało być wypłacane po całkowitym rozliczeniu poszczególnych konferencji było niezależne od ogólnego wyniku finansowego spółki.

Dowód:

- uchwała nr (...) z 25.07.2025 r. – karta 14,

- przesłuchanie w char. strony pozwanej C. C. na rozprawie w dniu 21.05.2025 r., 10.09.2025 r.; protokół skrócony karta 431-v. 431, 575-v. 576.

Pismem z dnia 20 lipca 2023 r. powódka wezwała stronę pozwaną oraz (...) (...) do rozliczenia się z nią z obiecanej i po części wypłaconej premii.

Dowód:

- pismo powódki z 20.07.2023 r. – karta 15-16.

Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki z ostatnich trzech miesięcy pracy u strony pozwanej liczone jak ekwiwalent za urlop wynosiło 7.000,00 zł brutto.

Dowód:

- zaświadczenie – karta 96.

Sąd Rejonowy zważył co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Sąd ustalił stan faktyczny sprawy w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania, w szczególności dokumenty przedłożone przez strony, znajdujące się w aktach sprawy. Dokumenty te zostały przez Sąd dopuszczone jako dowód w sprawie na podstawie art. 243 ² k.p.c., albowiem ich wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu i nie została skutecznie zakwestionowana przez żadną ze stron. W konsekwencji Sąd przyjął, że dokumenty te stanowią wiarygodne źródło informacji, pozwalające na dokonanie miarodajnych ustaleń faktycznych. Brak skutecznego zakwestionowania dokumentów przez strony, jak również ich zgodność z pozostałym materiałem dowodowym, przesądziły o ich walorze dowodowym i przydatności dla ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Natomiast na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 2 k.p.c., Sąd pominął jako nieistotny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy:

- dowód z nagrania audio z przebiegu WZW pozwanej z dnia 20 września 2022 r. na fakt ustalenia wyboru powódki na prezesa zarządu pozwanej, formułowanych przez Ł. T. (1) oraz H. S. pochwał wobec powódki, celu dla którego prezesem zarządu została powódka, złej kondycji pozwanej spółki w roku 2022 i jej minusowej wartości księgowej, braku wpływu powódki na odejście z pozwanej spółki dotychczasowych pracowników i założenie przez nich konkurencyjnej działalności pod nazwą (...) Sp. z o.o.,

- dowód ze zdjęcia powódki na S. w B. i artykułu w (...) (...) na fakt ustalenia ich treści oraz doświadczenia i kompetencji powódki uzasadniających przyznanie jej uzgodnionego z pozwaną spółką wynagrodzenia w wysokości nie niższej niż 10.000,00 zł miesięcznie,

- wniosek powódki o zwrócenie się do Naczelnika US J. o nadesłania do akt rozliczeń rocznych powódki za lata 2015-2021 na fakt ustalenia wysokich zarobków osiąganych przez powódkę w latach ubiegłych i zasadności przyznania powódce premii jako uzupełnienia jej podstawowego wynagrodzenia,

- wniosek powódki o zobowiązanie strony pozwanej do przedłożenia potwierdzenia wypłaty przez (...) (...) wynagrodzenia (premii) na rzecz C. C. z tytułu organizacji konferencji (...) (...) (...). W. i dalszych wypłat na rzecz C. C. z tytułu 5% dochodu netto z każdej konferencji zorganizowanej przez pozwaną spółkę,

- wniosek dowodowy powódki o zobowiązane C. C. do przedłożenia potwierdzenia wypłaty przez stronę pozwaną bądź (...) (...) na jej rzecz wynagrodzenia/premii z tytułu organizacji każdej z 13 konferencji wskazanych w pozwie, w tym premii w wysokości 5%d dochodu netto z każdej konferencji zorganizowanej przez spółkę po dacie 1 sierpnia 2023 r., tj. po dacie podjęcia uchwały nr (...) przez (...) z dnia 25 lipca 2023 r.,

gdyż nie pozostawały one w bezpośrednim związku z podstawą dochodzonego roszczenia, tj. ustaleniem istnienia i zakresu zobowiązania strony pozwanej do wypłaty powódce premii, nie dokumentują ani zakresu obowiązków powódki, ani ustaleń dotyczących wynagrodzenia. Wysokość wynagrodzenia nie może być w toku postępowania ustalana w oparciu o medialny wizerunek czy publikacje sprzed kilkunastu lat, lecz musi wynikać z wiążących ustaleń stron. Dochodzone roszczenie powinno bowiem opierać się na konkretnych ustaleniach umownych lub uchwałach organów spółki, a nie na porównaniach do wcześniejszych dochodów powódki z innych źródeł. Oczekiwania powódki co do wysokości wynagrodzenia nie świadczą, iż takie warunki zostały uzgodnione pomiędzy stronami. Ponadto, ewentualne wypłaty dokonane czy to przez stronę pozwaną, czy przez (...) (...) na rzecz C. C. nie stanowią dowodu istnienia zobowiązania wobec powódki, ani nie przesądzają o treści stosunku prawnego łączącego ją z pozwaną spółką, a ponadto część z nich odnosi się do okresu po dacie objętej żądaniem pozwu, co czyni je irrelewantnymi dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Na marginesie jedynie zauważyć w tym miejscu należy, iż z ustaleń faktycznych w sprawie wynika, iż C. C. w okresie zatrudnienia powódki nie miała ze stroną pozwaną żadnych ustaleń w przedmiocie ewentualnej premii i premia taka nie była jej wypłacana. Premia została przyznana C. C. dopiero w dniu 25 lipca 2023 r., a więc już po wypowiedzeniu powódce przez stronę pozwaną umowy o pracę i bezpośrednio przed ustaniem stosunku pracy łączącego strony.

Sąd pominął także wniosek dowodowy powódki o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu informatyki w celu przeprowadzenia analizy konta firmowego e-mail powódki na fakt ustalenia okoliczności szczegółowo opisanych w piśmie procesowym powódki z dnia 20 listopada 2024 r. uznając go za nieprzydatny dla rozstrzygnięcia istoty sprawy w rozumieniu art. 235 ² § 1 pkt 2 k.p.c. i zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania art. 235 ² § 1 pkt 5 k.p.c. W ocenie Sądu wniosek ten nie zmierzał do wykazania okoliczności istotnych dla oceny zasadności roszczenia o wypłatę premii za organizację konferencji, lecz miał charakter pomocniczy i ogólny, bez wskazania konkretnych wiadomości e-mail, które mogłyby mieć znaczenie dla sprawy. Powódka nie sprecyzowała, jakie fakty miałyby zostać ustalone na podstawie opinii biegłego, ani nie wykazała, że analiza konta e-mail nie może zostać dokonana w sposób prostszy, np. poprzez przedłożenie konkretnych wiadomości jako dokumentów. Na marginesie jedynie zauważyć należy, iż w toku dalszego postępowania pełnomocnik powódki cofnął ww. wniosek dowodowy z uwagi na fakt, iż strona pozwana przedłożyła służbową korespondencję email powódki.

Ustalając stan faktyczny sprawy, Sąd oparł się w istotnym zakresie również na zeznaniach świadków: V. (1), H. S. i L. C. oraz stron: C. G., Ł. T. (1) i C. C., z zastrzeżeniami poczynionymi poniżej.

Za wiarygodne Sąd uznał co do zasady zeznania świadków, gdyż cechowały się spójnością, logiczną strukturą oraz wewnętrzną konsekwencją. Poszczególni świadkowie przedstawiali zgodne informacje, które wzajemnie się uzupełniały i nie pozostawały ze sobą w istotnej sprzeczności. W zakresie warunków wynagradzania powódki istotne znaczenie miały zeznania świadków: V. (1) i H. S., którzy mieli bezpośrednią wiedzę odnośnie do prowadzonych negocjacji co do warunków zatrudnienia powódki. Świadek V. (1) uczestniczył w spotkaniu w październiku 2021 r., podczas którego przedstawiono powódce propozycję pracy u strony pozwanej, zaś jego zeznania potwierdzają, iż w istocie na przedmiotowym spotkaniu nie ustalono żadnych konkretnych warunków w zakresie przyznania powódce premii regulaminowej, albowiem takich warunków świadek nie potrafił podać, nie wiedział również, czy ewentualna premia będzie należna powódce w związku z jej zatrudnieniem u strony pozwanej na stanowisku dyrektora zarządzającego, czy też w związku z objęciem przez powódkę funkcji prezesa zarządu. Natomiast świadek H. S. uczestniczyła w spotkaniu z powódką w grudniu 2021 r., podczas którego również omawiano zatrudnienie powódki w pozwanej spółce. W przypadku świadka L. C. jej zeznania miały mniejszy walor dowodowy, gdyż nie posiadała ona wiedzy o warunkach zatrudnienia powódki. Jako koordynator uczestniczyła w organizowaniu konferencji. Miała więc wiedzę co do udziału powódki w organizacji poszczególnych konferencji. Jej zeznania pokrywają się w tym zakresie z dowodami z dokumentów oraz zeznaniami powódki. Jednocześnie zauważyć należy, iż Sąd nie dał wiary świadkowi V. (2) w zakresie, w którym świadek zeznał, że odbyło się spotkania jego, powódki, H. S., V. W. i Ł. T. (1), na którym omawiane było niewypłacenie powódce premii, które miało mieść miejsce w 2023 r. w siedzibie strony pozwanej w (...), albowiem już w lipcu 2022 r. strona pozwana wyprowadziła się z siedziby w (...) na ul. (...) we J., zaś kiedy powódka została prezesem zarządu, to Ł. T. (1) nie miała z nią kontaktu, gdyż przebywała na długotrwałym zwolnieniu lekarskim.

Oceniając wiarygodność powódki, Sąd dał jej wiarę w zakresie ogólnego przebiegu współpracy z pozwaną spółką oraz zaangażowania w organizację konferencji w okresie objętym pozwem, uznając jej relację za spójną i korespondującą z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z dokumentami potwierdzającymi faktyczne działania podejmowane przez powódkę, a także zeznania świadków i pozwanych. Niemniej jednak, Sąd nie dał wiary twierdzeniom powódki w zakresie, w jakim wskazywała ona na istnienie konkretnych i wiążących ustaleń pomiędzy stronami co do warunków wypłaty premii, w tym jej wysokości, terminów oraz zasad naliczania. Powódka nie przedłożyła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby jednoznaczne zobowiązanie pozwanej spółki do wypłaty premii w określonej formie, ani nie wykazała, aby takie ustalenia zostały poczynione w sposób wyczerpujący i wiążący, czy to w formie pisemnej, czy ustnej, potwierdzonej przez drugą stronę. Należy podkreślić, iż świadek V. (1) będący mężem powódki, uczestniczący w pierwszym spotkaniu w październiku 2021 r. nie był w stanie wskazać żadnych konkretnych ustaleń co do premii. Potwierdził tylko, iż kwestia premii była podnoszona podczas rozmowy i miała ona wynosić pewien % od konferencji. Jak to natomiast zostało wskazane powyżej świadek nie wiedział nawet, czy ewentualna premia będzie należna powódce w związku z jej zatrudnieniem u strony pozwanej na stanowisku dyrektora zarządzającego, czy też w związku z objęciem przez powódkę funkcji prezesa zarządu. Również świadek H. S. uczestnicząca w drugim spotkaniu z powódką w grudniu 2021 r. nie potwierdziła, aby pomiędzy stronami doszło do wiążących uzgodnień w sprawie premii, co potwierdziła także przesłuchana za stronę pozwaną Ł. T. (1), uczestnicząca w obu spotkaniach z powódką. Twierdzenia powódki w tym zakresie miały charakter ogólny, opierały się na domniemaniach i jej subiektywnym przekonaniu co do zasadności roszczenia, nie znajdując dostatecznego potwierdzenia w materiale dowodowym, a tym samym jako odosobnione, nie mogły zostać uznane za w pełni wiarygodne. Należy wskazać, iż również sama powódka nie była w stanie określić konkretnych warunków spornej premii, w szczególności czy owe 15% od konferencji miało być liczone od dochodu, czy od przychodu z konferencji (w pozwie powódka wskazywała, iż od dochodu, natomiast w wiadomościach mailowych i w trakcie przesłuchania, że od przychodu), czy miała to być kwota brutto czy netto, ani do kiedy przedmiotowa premia miała być płatna, co w ocenie Sądu, kierując się zasadami logicznego rozumowania, prowadzi tylko do jednego sensownego wniosku – owszem strony prowadziły rozmowy odnoście do premii dla powódki, zarówno przed jej zatrudnieniem, jak również już w trakcie jej zatrudnienia, jednakże nigdy nie wyszły one poza etap negocjacji. Jednocześnie, Sąd nie dał wiary powódce w zakresie w jakim wywodziła ona, że wynagrodzenie wypłacane jej z tytułu umów zlecenia zawartych z F. (...) (...) w rzeczywistości było premią wypłacaną przez stronę pozwaną, albowiem nie zawierała ona nigdy żadnych umów zlecenia z F.. W tym miejscu należy wskazać, iż kiedy powódka upominała się o wypłatę jej wynagrodzeń za poszczególne konferencje, H. S. odpisywała jej, że przygotuje umowy [zlecenia], których następnie treść była powódce przesłana mailem. Jakkolwiek powódka nigdy nie podpisywała tych umów, to mając na względzie, iż nie kwestionowała nigdy umów przesyłanych przez H. S., ani nie dziwiło jej, że dostawała od F. przelewy wskazujące w tytułach, iż dotyczą one wynagrodzenia za umowy zlecenie za wskazane tam konferencji, to uznać należy, iż takie umowy były zawierane i powódka w tamtym okresie nie miała co do tego wątpliwości.

Ocena wiarygodności strony pozwanej, została oparta na konsekwentnych zeznaniach przedstawicieli spółki oraz braku wiarygodnych przeciwdowodów ze strony powódki. Pozwana przedstawiła jednolitą wersję wydarzeń, zgodnie z którą nie doszło do uzgodnienia konkretnych i wiążących warunków wypłaty premii. Zeznania przedstawicieli pozwanej spółki były spójne, rzeczowe i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z brakiem dokumentów potwierdzających ustalenie zasad naliczania premii, jej wysokości, terminów wypłaty czy warunków uzależniających jej przyznanie. Pozwana konsekwentnie wskazywała, że ewentualne gratyfikacje nie były objęte żadnym formalnym porozumieniem ani uchwałą organów spółki, co potwierdzają również inne zgromadzone w sprawie dowody, które zostały uznane przez Sąd za wiarygodne. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania tej wersji wydarzeń, zwłaszcza że powódka nie przedstawiła wiarygodnych dowodów na istnienie takich ustaleń czy to pisemnych, czy ustnych, a jej twierdzenia w tym zakresie miały charakter ogólny i nie były poparte ani dokumentacją, ani jednoznacznymi wypowiedziami drugiej strony. Okoliczności tych nie potwierdzają również zeznania świadków. W sytuacji, gdy powódka nie wykazała istnienia jednoznacznych ustaleń co do zasad przyznawania premii, a twierdzenia pozwanej pozostają zgodne z pozostałymi dowodami w sprawie, należało dać im wiarę.

W niniejszym postępowaniu po ostatecznym określeniu pismem procesowym z dnia 3 września 2025 r. wysokości roszczenia, powódka wniosła o zasądzenie na swoją rzecz tytułem premii kwoty 64.720,07 zł brutto wraz z odsetkami i jednocześnie cofnęła powództwo co do kwoty 1.699,93 zł brutto bez zrzeczenie się roszczenia. Natomiast strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, nie wyrażając przy tym zgody na częściowe cofnięcie powództwa.

Dokonując niezbędnych rozważań teoretycznych w sprawie należy wskazać, iż premia jest jednym ze składników wynagrodzenia za pracę. Warunki wynagradzania wynikać mogą z umowy o pracę, a ponadto w przypadku pracodawców zatrudniających co najmniej 50 osób – z układu zbiorowego pracy (art. 77 ¹ k.p.) lub regulaminu wynagradzania (art. 77 ² § 2 k.p.).

Premią jest dodatkowy, uboczny, nieobligatoryjny i zmienny składnik wynagrodzenia za pracę, przysługujący pracownikowi tytułem ekwiwalentu za określone wyniki w pracy indywidualnej i (lub) zespołowej. Premia może występować przy wszystkich systemach płac i zawsze uzupełnia wynagrodzenie zasadnicze, nigdy zaś nie występuje, jako samodzielny składnik wynagrodzenia. Jej rola polega głównie na wzmocnieniu i uaktywnieniu funkcji motywacyjnej wynagrodzenia. Z uwagi zaś na to, że jest ona świadczeniem o charakterze typowo motywacyjnym, to właśnie z tego powodu ustawodawca nie wprowadził do kodeksu pracy żadnych przepisów, które poświęcone byłyby temu konkretnemu składnikowi wynagrodzenia za pracę, albowiem to podmiot zatrudniający decyduje, czy chce za pomocą tego instrumentu motywować pracowników do lepszej i wydajniejszej pracy, przy jednoczesnym pozostawieniu sobie jak największej swobody w przyznawaniu dodatkowego wynagrodzenia. Pracodawca musi również określić cele, jakie chce dzięki premii osiągnąć, uwzględniając zarazem warunki pracy oraz specyfikę prowadzonej działalności oraz ustalić odpowiednie, skorelowane z pożądanymi efektami premiowania przesłanki do nabycia tego składnika wynagrodzenia, przy czym przesłanki te winny być konkretne i zobiektywizowane. Spełnienie zaś przez pracownika wyraźnie określonych i zrozumiałych dla niego przesłanek winno skutkować nabyciem roszczenia o wypłatę premii w określonej wysokości.

Kolejno należy wskazać, że w doktrynie wykształcił się podział premii na premie regulaminowe, stanowiące część składową płacy pracownika oraz tzw. premie uznaniowe. Należy, zatem rozróżnić premię uznaniową od premii jako składnika wynagrodzenia za pracę. Pojęcia te są często używane wymiennie, mimo że w rozumieniu prawa pracy nie są to pojęcia tożsame, a ich rozróżnienie ma decydujące znaczenie dla oceny, czy stanowią one część wynagrodzenia wraz ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami prawnymi, czy nie mogą być za takie uważane. Jednocześnie podkreślić należy, że nie występują roszczenia o charakterze mieszanym - tj. niemożliwe jest istnienie świadczenia, którego przyznanie uzależnione byłoby zarówno od czynników obiektywnych (np. osiągnięcie konkretnego zysku czy obrotu), jak i subiektywnie ocennych (np. w zakresie ustalenia wysokości danego świadczenia).

W orzecznictwie sądowym, niemalże od samego początku na tle niniejszego problemu formułowano zasadę, że o prawnym charakterze danego świadczenia nie decyduje jego nazwa, lecz sposób określenia warunków jego nabycia. Już w uchwale z dnia 10 czerwca 1983 r. (III PZP 25/83, OSNC 1983, Nr 12, poz. 192) Sąd Najwyższy wskazał, że: "podstawowa kwestia dotyczy wyjaśnienia charakteru świadczeń wypłacanych pracownikom zwanych nagrodami, premiami lub premiami-nagrodami. Nie chodzi tu jednak o nazwę, ale o istotę, o treść warunków (kryteriów), pod których uzależnione jest to świadczenie. Jeżeli warunki premiowania są określone w sposób na tyle konkretny, by mogły podlegać kontroli, to świadczenie ma charakter premii. Fakt zaś spełnienia tych warunków jest źródłem praw pracownika do premii. W takim przypadku decyzja w sprawie przyznania premii nie zależy od swobodnego uznania podmiotu zatrudniającego, lecz od wypełnienia podlegających kontroli warunków określonych w regulaminie, a dotyczących zarówno prawa do premii, jak i jej wysokości. Natomiast, gdy przyznanie premii pozostawione zostało swobodnemu uznaniu podmiotu zatrudniającego (brak sprawdzalnych i możliwych do kontroli kryteriów), świadczenie ma charakter nagrody (choćby nazwane zostało premią). Tożsame stanowisko w analizowanej kwestii zaprezentował Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 21 września 2006 r. (II PK 13/06, OSNP 2007/17-18/254), wskazując, że decydujące - z punktu widzenia oceny charakteru żądanego przez pracownika świadczenia - jest to, czy odpowiednie akty prawne (umowa o pracę) przewidują z góry skonkretyzowane i zobiektywizowane (podlegające weryfikacji) przesłanki nabycia prawa do świadczenia lub przesłanki prowadzące do jego pozbawienia albo obniżenia (tak zwane reduktory); w takim przypadku mamy do czynienia z premią, której pracownik może dochodzić od pracodawcy, wykazując spełnienie przesłanek nabycia prawa, czy też nabycie prawa do świadczenia zależy wyłącznie od decyzji (uznania) pracodawcy - w takim przypadku mowa jest o nagrodzie. Różnica między nagrodą a premią polega więc na tym, że nagroda nie jest uzależniona od dopełnienia przez pracownika konkretnych warunków, a jej przyznanie zależy od uznania zakładu pracy; przy czym przed przyznaniem przez zakład pracy nagrody po stronie pracownika nie powstaje prawo podmiotowe do jej żądania. W odróżnieniu od nagrody prawo podmiotowe pracownika do premii powstaje w razie dopełnienia warunków premiowania przewidzianych w regulaminie (lub innym dokumencie źródłowym), a przyznanie pracownikowi premii nie jest uzależnione od uznania zakładu pracy, lecz od dopełnienia przez pracownika wspomnianych warunków (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2013 r., III APa 1/13, LEX nr 1314859). Nie inaczej we wskazanym zakresie wypowiedział się Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 kwietnia 2015 r. (II PK 144/14, LEX nr 1712812), podkreślając, że o premii regulaminowej możemy mówić wówczas, gdy zasady jej wypłaty są określone w przepisach płacowych w sposób jednoznaczny i konkretny. Tym samym, możliwe jest odkodowanie sytuacji, kiedy pracodawca jest zobowiązany do jej wypłaty i w jakiej wysokości. Koreluje to z roszczeniowym charakterem premii regulaminowej, albowiem źródło jej powstania nie jest uzależnione od uznania pracodawcy. W momencie spełnienia przez pracownika pozytywnych przesłanek określonych w regulaminie powstaje po jego stronie prawo do żądania wypłaty świadczenia. Natomiast z nagrodą (premią uznaniową) mamy do czynienia wówczas, gdy pracodawca w zakresie przyznania świadczenia dysponuje marginesem swobody, uznania. Krótko mówiąc nagroda nie jest uzależniona od dopełnienia przez pracownika konkretnego warunku, a jej przyznanie stanowi konsekwencję wykonywania zadań przez wzorowe wypełnianie obowiązków pracowniczych. Już powyższe różnice wskazują, że linia podziału nie opiera się na różnicach semantycznych, lecz jakościowych. Stąd też decydującego znaczenia nabiera fakt, czy odpowiednie akty prawne (regulaminy wynagradzania, umowa o pracę) przewidują z góry skonkretyzowane i zobiektywizowane (podlegające weryfikacji) przesłanki nabycia prawa do świadczenia lub przesłanki prowadzące do jego pozbawienia albo obniżenia (tak zwane reduktory). Odpowiedź pozytywna na tak sformułowane pytanie prowadzi do wniosku, że mamy do czynienia z premią, której pracownik może dochodzić od pracodawcy, wykazując spełnienie przesłanek nabycia prawa (tak zwany roszczeniowy charakter świadczenia). Jeżeli zaś odpowiedź jest negatywna, przyznanie świadczenia zależy wyłącznie od decyzji (uznania) pracodawcy, to w sprawie mamy do czynienia z nagrodą (por. orzeczenia Sądu Najwyższego: wyrok z dnia 30 marca 1977 r., I PRN 26/77, OSNCP 1977 Nr 11, poz. 225; uchwała z dnia 27 kwietnia 1977 r., I PZP 6/77, OSNCP 1977 Nr 11, poz. 207; NP 1979 nr 1, s. 135 z glosą M. du Valla; uchwała z dnia 24 sierpnia 1978 r., I PZP 21/78, OSNCP 1979 Nr 2, poz. 29; wyrok z dnia 31 marca 1980 r., I PRN 138/79, Służba Pracownicza 1980 nr 10, s. 34; uchwała z dnia 10 czerwca 1983 r., III PZP 25/83, OSNCP 1983 Nr 12, poz. 192; OSPiKA 1984 Nr 11, poz. 235 z glosą M. Seweryńskiego; wyrok z dnia 1 października 1984 r., I PRN 131/84, OSPiKA 1988 Nr 1, poz. 21 z glosą J. Pacho; OSP 1991 Nr 5, poz. 125 z glosą T. Gregorczuk; wyrok z dnia 21 września 1990 r., I PR 203/90, OSP 1991 nr 7-8, poz. 166; wyrok z dnia 26 września 2006 r., II PK 13/06, OSNP 2007 nr 17-18, poz. 254).

Jak zatem wynika z powyższych rozważań, kryteria przyznawania premii regulaminowej muszą być jasne, konkretne, czytelne, z których bezpośrednio musi wynikać, kiedy, komu i w jakich okolicznościach premia ta będzie przyznawana, a kiedy nie. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, sporna premia za organizację konferencji, której wypłaty dochodziła powódka w niniejszym postępowaniu, nie była przez strony uzgodniona w zakresie warunków jej przyznawana, a tym samym powódka nie miała roszczenia o jej wypłatę.

W sprawie bezsporne było, iż jakiekolwiek ustalenia dotyczące spornej premii nie zostały utrwalone w formie pisemnej, w szczególności w umowie o pracę, uchwale właściwych organów spółki, co oznacza, że nie doszło do ich formalnego zmaterializowania w dokumentach mogących stanowić podstawę do oceny istnienia i zakresu zobowiązania pozwanej spółki wobec powódki. Powódka jednakże wywodziła swoje roszczenie z ustnych uzgodnień stron jakie miały mieć miejsce podczas jej zatrudnienia. W tym miejscu należy podkreślić, iż ustne uzgodnienia dotyczące warunków wynagradzania, dokonane pomiędzy stronami stosunku pracy, mogą być jak najbardziej wiążące, o ile spełniają określone warunki. Oświadczenie woli może być bowiem wyrażone w dowolnej formie, także ustnie, jeżeli przepis szczególny nie zastrzega formy szczególnej dla ważności czynności prawnej. Dlatego też brak w niniejszej sprawie pisemnego potwierdzenia warunków spornej premii nie wyklucza możliwości jej skutecznego ustalenia w drodze porozumienia ustnego, o ile zostałoby wykazane, że strony zgodnie i jednoznacznie wyraziły wolę związania się określonymi postanowieniami. W szczególności, jeżeli z okoliczności faktycznych wynika, że doszło do konsensu co do istotnych elementów świadczenia, w tym obiektywnych i mierzalnych kryteriów, zasad naliczania i wypłaty (w przypadku premii regulaminowej), to takie ustalenia mogą stanowić podstawę roszczenia.

Zgodnie z art. 29 § 2 k.p. umowa o pracę powinna być zawarta na piśmie i określać między innymi warunki wynagrodzenia (art. 29 § 1 pkt 3 k.p.). Lecz jest to forma zastrzeżona wyłącznie dla celów dowodowych. Jej niezachowanie oznacza tylko tyle, że w postępowaniu sądowym stosuje się ograniczenia dopuszczalności dowodów z zeznań świadków i przesłuchania stron, przewidziane w art. 74 § 1 i 2 k.c. oraz art. 246 i 247 k.p.c. Jednakże w sprawach z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 k.p.c., przepis art. 473 § 1 k.p.c. znosi stosowanie przepisów ograniczających dopuszczalność tych dwóch dowodów. W przedmiotowej sprawie nie było zatem przeszkód, aby treść uzgodnień w zakresie spornej premii była dowodzona zeznaniami świadków i dowodu z przesłuchania stron.

W toku postępowania zostało bezsprzecznie ustalone, iż pomiędzy stronami sporu były prowadzone rozmowy dotyczące premii dla powódki jeszcze przed zatrudnieniem powódki u strony pozwanej. Pierwsze ze spotkań odbyło się w domu powódki. Uczestniczący w nim świadek V. (1) zeznał, iż dotyczyło ono propozycji zatrudnienia powódki w spółce. Jednocześnie, zeznania tego świadka potwierdzają, iż w istocie na przedmiotowym spotkaniu nie ustalono żadnych konkretnych warunków w zakresie przyznania powódce premii regulaminowej, albowiem takich warunków świadek nie potrafił podać, nie wiedział również, czy ewentualna premia będzie należna powódce w związku z jej zatrudnieniem u strony pozwanej na stanowisku dyrektora zarządzającego, czy też w związku z objęciem przez powódkę funkcji prezesa zarządu. Również uczestnicząca w rozmowach z ramienia spółki (...) potwierdziła, iż kwestia premii była poruszana podczas spotkania, choć świadek nie pamiętała, czy było to akurat w domu powódki oraz nie pamiętała samej jej ewentualnej wysokość. Miała ona jednak przysługiwać powódce w przyszłości, po wdrożeniu się do pracy, kiedy powódka zdobędzie nowych klientów spoza branży medycznej, przy czym dokładnego terminu oraz warunków jej przyznawania nie ustalono. Również sama powódka nie była w stanie podać żadnych konkretnych ustaleń co do premii, w tym do kiedy miałaby ona być wypłacana. Wskazywała ona jedynie, iż miała ona wynosić 15% od każdej konferencji, przy czym w pozwie podawała, że premia miała być liczona od dochodu z każdej konferencji, zaś w trakcie przesłuchania i w mailach kierowanych do H. S., iż od przychodu z każdej konferencji. Z ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie wynika zatem, że podczas tego spotkania strony ograniczyły się wyłącznie do ogólnikowych, niewiążących rozmów dotyczących ewentualnego przyznania powódce premii w przyszłości. Charakter tych ustaleń nosił znamiona wstępnych rozmów, pozbawionych jakiejkolwiek precyzji w zakresie istotnych elementów świadczenia, takich jak jego wysokość, sposób kalkulacji, termin wypłaty czy warunki uzależniające jego przyznanie. Nie sposób zatem przyjąć, iż doszło wówczas do wiążących ustaleń pomiędzy stronami co do premii, a tym samym do zawarcia ustnego porozumienia w tym zakresie.

Do takich wiążących ustaleń pomiędzy stronami co do premii, nie doszło również podczas drugiego spotkania stron, które odbyło się w grudniu 2021 r. w siedzibie spółki. Spotkanie to dotyczyło zatrudnienia powódki w spółce. Wtedy też przedstawiono powódce konkretną propozycję zatrudnienia na umowę o pracę, za wynagrodzeniem zasadniczym w kwocie 7.000,00 zł brutto, na co powódka wyraziła zgodę, wskutek czego w dniu 13 grudnia 2021 r. została pomiędzy stronami zawarta stosowna umowa o pracę. Nie uzgodniono wówczas również żadnych konkretnych warunków premiowania powódki, dlatego też takie zapisy nie zostały zawarte w treści umowy o pracę. Podczas spotkania potwierdzono jedynie wstępne ustalenia co do premii przyjęte podczas pierwszego spotkania, tj. że taka premia może przysługiwać powódce w przyszłości, po wdrożeniu się powódki do pracy oraz kiedy powódka zdobędzie dla strony pozwanej nowych klientów spoza branży medycznej

Jedyną okolicznością, którą powódka konsekwentnie podnosiła - i którą poniekąd przyznają również pozostałe osoby zeznające w toku postępowania - jest to, że premia miała stanowić określony procent od wartości konferencji. Według powódki miało to być 15%, zaś według H. S. i Ł. T. (1) miał to być % od zysku. Rozbieżności pomiędzy stornami dotyczyły ponadto tego, w jaki sposób miała być naliczana owa premia. Według powódki miała być liczona od każdej konferencji organizowanej przez spółkę, a według strony pozwanej od konferencji klienta pozyskanego przez powódkę, dla którego spółka wcześniej nie organizowała konferencji. Nie było też zgodności stron co do tego, czy ów % miał być liczony do przychodu, czy od dochodu spółki z konferencji. Według powódki chodziło o przychód, a według spółki o dochód. Nie było też pewności czy miała to być kwota brutto czy netto. Ponadto, nie było jakichkolwiek ustaleń co do tego, do kiedy premia miałaby być ewentualnie wypłacana. Okoliczności te są istotne z punktu prawidłowego rozliczenia stron, albowiem inaczej brak jest podstawy do uznania przez Sąd, iż wyliczone przez powódkę kwoty za konferencje i wskazane przez nią terminy wymagalności premii są właściwe, skoro nie wiadomo jakie były dokładnie ustalenia stron.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż przedmiotowe spotkania nie doprowadziły do powstania stosunku zobowiązaniowego w zakresie premii, a wszelkie wypowiedzi uczestników miały charakter deklaratywny, nie zaś konstytutywny.

Postępowanie dowodowe nie wykazało również, aby już w toku zatrudnienia powódki, tj. po 13 grudnia 2021 r. strony osiągnęły konsensus odnośnie do warunków premiowania powódki.

Z akt sprawy wynika, iż powódka wielokrotnie podejmowała działania zmierzające do uzyskania wypłaty premii, w szczególności kierując maile do H. S.. Z punktu widzenia zasad logiki i doświadczenia życiowego, częstotliwość oraz forma podejmowanych przez powódkę działań w zakresie dochodzenia wypłaty premii stanowi raczej dowód na brak jednoznacznych i wiążących ustaleń pomiędzy stronami, niż na ich istnienie. W przeciwnym razie sporna premia byłaby raczej wypłacana powódce automatycznie, zaś H. S. i Ł. T. (1) nie wskazywałaby powódce na konieczność podjęcia tej decyzji przez zgromadzenie wspólników z uwagi na pełnienie przez powódkę funkcji prezesa zarządu strony pozwanej.

Nie sposób przy tym uznać za wystarczający dowód istnienia wiążącego porozumienia pomiędzy stronami w zakresie premiowania powódki faktu, iż F. Ł. (1), pełniąca uprzednio funkcję prezesa zarządu, miała przewidzianą na piśmie premię 7% od dochodu uzyskanego z realizacji zadania. Okoliczność ta, nie może być traktowana jako podstawa do domniemania, iż analogiczne warunki miały obowiązywać wobec powódki, zwłaszcza w sytuacji, gdy brak jest jakichkolwiek dokumentów, oświadczeń woli czy innych przejawów zgodnego zamiaru stron, które wskazywałyby na przyjęcie tożsamych zasad premiowania. Każdy stosunek pracy oraz związane z nim świadczenia dodatkowe wymagają indywidualnego ustalenia, a ich treść nie może być automatycznie przenoszona na inne osoby zatrudnione w ramach tej samej organizacji. Jednocześnie, nie sposób tracić z pola widzenia, iż F. Ł. (1) była zatrudniona na innym stanowisku niż powódka i miała inny zakres obowiązków. F. Ł. (1) bowiem była Dyrektorem Biura Organizacji (...) (stanowisko tożsame do zajmowanego aktualnie przez C. C.), a powódka Dyrektorem Zarządzającym. Istotną stanowiska powódki było realizowanie strategii biznesowej strony pozwanej i pozyskiwanie nowych klientów, podczas gdy istotną stanowiska Dyrektora Biura Organizacji (...) jest zaangażowanie w organizację każdej konferencji. Tym samym nie dziwi, że na drugim z tych stanowisk mogła być przewidziana premia za organizację konferencji.

W toku postępowania zostało również ustalone, iż powódka otrzymała dwukrotnie z (...) (...) przelewy na klika tysięcy złotych, które według powódki miały być potwierdzeniem wypłaty uzgodnionej ze stroną pozwaną premii. Postępowanie dowodowe nie potwierdza jednak tych okoliczności. Otóż według zeznań świadków: H. S. i L. C. oraz przesłuchanej za stronę pozwaną Ł. T. (1), przy organizacji większości konferencji, strona pozwana współpracowała z F. (...) (...). Zazwyczaj F. była współorganizatorem konferencji razem z klientem, którym najczęściej była jakaś Klinika lub Katedra. Wówczas w porozumieniu z klientem F. zatrudniała stronę pozwaną jako podwykonawcę do organizacji konferencji. Z uwagi na brak wystarczającej liczby pracowników zdolnych do samodzielnej realizacji zadań związanych z organizacją konferencji, F. zawiera z pracownikami strony pozwanej umowy zlecenia. To, że umowy te były zawierane ustnie nie znaczy, że nie były wiążące. Z ustaleń faktycznych wynika, że podczas konferencji również powódka wykonywała usługi na rzecz (...) (...), za co otrzymywała wynagrodzenie. Były to ustne uzgodnienia pomiędzy powódką a prezesem F. (...). Przedmiotem zlecenia była organizacja lub koordynacja konferencji, które to czynności nie wchodziły w zakres obowiązków powódki jako dyrektora zarządzającego strony pozwanej. W ramach zlecenia na rzecz F. przy konferencjach powódka kontaktowała się z klientami, potencjonalnym sponsorami, zajmowała się wynajęciem obiektów, kontaktami z wykładowcami, rezerwacją biletów lotniczych i transferów, zakwaterowaniem wykładowców. H. S. akceptowała tytułem wynagrodzenia z umów zlecenia kwoty jakie podawała jej powódka, wskazując mailowo powódce, iż przygotuje odpowiednie umowy. Umowy zlecenia były następnie wystawiane w systemie i przesyłane powódce drogą mailową. Powódka nigdy ich nie podpisywała. Usługi były realizowane do momentu, kiedy powódka została prezesem zarządu strony pozwanej. Powódka przestała otrzymywać wynagrodzenie z umów zlecenia z F., kiedy H. S. uznała, iż jest ono nienależne, ponieważ powódka przestała się angażować w organizację konferencji. F. (...) (...) przelała na konto powódki następujące kwoty celem rozliczenia z tytułu łączących powódkę z F. umów zlecenia: 8.847,00 zł w dniu 7.07.2022 r. o tytule: Integracja (...) um. zlec. oraz 17.0094,00 zł w dniu 23.09.2022 r.) o tytule: Umowy zlecenia K. + Orto, C.. Wskazać należy, że w ocenie Sądu, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, ww. rozliczenia finansowe dokonywane z powódką przez Fundację pozostają w bezpośrednim związku z realizacją przez nią zleceń w ramach organizowanych przez Fundację wydarzeń konferencyjnych. Fakt, iż powódka – dokonując rozliczenia – przyjęła warunki odpowiadające premii, która według jej przekonania miała jej przysługiwać od strony pozwanej, nie wpływa na ocenę charakteru tych świadczeń. Okoliczność ta nie zmienia bowiem istoty stosunku prawnego łączącego strony, który opierał się na ustnych umowach zlecenia zawieranych z F., a nie na wiążącym porozumieniu w przedmiocie premii zawartym z pozwaną spółką. Ponadto, kiedy powódka upominała się o wypłatę jej wynagrodzeń za poszczególne konferencje, H. S. odpisywała jej, że przygotuje umowy [zlecenia], których następnie treść była powódce przesłana mailem. Jakkolwiek powódka nigdy nie podpisywała tych umów, to mając na względzie, iż nie kwestionowała nigdy umów przesyłanych przez H. S., ani nie dziwiło jej, że dostawała od F. przelewy wskazujące w tytułach, iż dotyczą one wynagrodzenia za umowy zlecenie za wskazane tam konferencji, to uznać należy, iż takie umowy były zawierane i powódka w tamtym okresie nie miała co do tego wątpliwości.

Reasumując wskazać należy, iż brak jednoznacznego określenia podstawowych parametrów świadczenia skutkuje niemożnością uznania, że pomiędzy stronami kiedykolwiek doszło do zawarcia wiążącego porozumienia w sprawie premii. W szczególności nie sposób przyjąć, że strony osiągnęły konsensus co do treści zobowiązania, który pozwalałby na jego skuteczne dochodzenie na drodze sądowej. W świetle obowiązujących przepisów prawa cywilnego, dla skutecznego zawarcia umowy niezbędne jest bowiem zgodne oświadczenie woli stron co do wszystkich istotnych postanowień, a tych - jak wynika z okoliczności sprawy - zabrakło.

Niezależnie od tego należy zwrócić uwagę na to, iż powódkę łączył stosunek pracy ze stroną pozwaną do końca lipca 2023 r. Po tej dacie powódka nie uczestniczyła już w organizacji konferencji realizowanych przez stronę pozwaną ani nie wykonywała żadnych czynności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania świadczeń premiowych. W konsekwencji, nawet przy założeniu czysto hipotetycznym, że powódce przysługiwałaby premia za organizację konferencji według przedstawionych przez nią wyliczeń, to roszczenie w zakresie wydarzeń odbywających się we wrześniu, październiku i grudniu 2023 r. pozostaje niezasadne. Brak aktywnego udziału powódki w realizacji tych przedsięwzięć i brak ich faktycznego odbycia się w trakcie zatrudnienia powódki, wyklucza możliwość uznania, iż spełniła ona jakiekolwiek warunki uzasadniające przyznanie premii, niezależnie od ewentualnych wcześniejszych ustaleń stron.

Z powyższych względów, Sąd w punkcie I. sentencji wyroku, oddalił powództwo w całości jako bezzasadne. Jednocześnie wskazać należy, że pismem procesowym z dnia 3 września 2025 r. powódka cofnęła częściowo powództwo co do kwoty 1.699,93 zł brutto, jednakże bez zrzeczenia się roszczenia, na co strona pozwana nie wyraziła zgody. Nie zaszły zatem podstawy do umorzenia postępowania w tym zakresie i tym samym również w tej części powództwo podlegało oddaleniu.

O kosztach procesu poniesionych przez strony orzeczono w punkcie II. sentencji wyroku. Obie strony poniosły wydatki związane z wynagrodzeniem ustanowionych pełnomocników procesowych. Jako że powódka przegrała sprawę, Sąd – działając na podstawie art. 98 k.p.c. – obciążył ją obowiązkiem zwrotu kosztów procesu poniesionych przez stronę przeciwną. Wysokość opłaty za czynności reprezentującego stronę pozwaną pełnomocnika w osobie radcy prawnego została ustalona na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.Dz.U.2023.1935) i wynosiła 4.050,00 zł (¾ z 5.400,00 zł). Wartość przedmiotu sporu została bowiem określona na kwotę 66.420,00 zł. O odsetkach od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 ^{( 1)} k.p.c.

Jednocześnie, należy wskazać, że doliczeniu do wyżej wskazanej kwoty zasądzonej na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu nie podlegała natomiast kwota 17,00 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wynika to z tego, że w sprawach z zakresu zatrudnienia i wynagrodzeń za pracę, nie ma obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, Dz. U. Nr 225, poz. 1635 z późn. zm.).

W punkcie III. sentencji wyroku, nieuiszczonymi kosztami sądowymi w postaci opłaty od pozwu, poniesionej tymczasowo przez Skarbu Państwa, Sąd na podstawie art. 113 ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 1, art. 96 ust. 1 pkt 4, art. 35 pkt 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.Dz.U.2024.959) obciążył Skarb Państwa, mając na uwadze, że zgodnie z dyspozycją art. 98 k.p.c. nie było podstaw do obciążenia tymi kosztami stron wygrywających sprawę – w niniejszej sprawie strony pozwanej – natomiast powódka, która sprawę przegrała, była zwolniona od kosztów sądowych z mocy ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.